Category Archives: Συνεντεύξεις

Interviewing Mathew Reynolds, illustrator of The Mercenary Sea comic.

There are thousands of titles out there, vying for our attention each week, but a recent addition manages to grab it almost at once, turning out to be not only an interesting creation, but a work with the quality of a comic that could—in time—win the label “classic”, as well

Its name: “The Mercenary Sea”.


So, how could we resist the temptation to arrange an interview on behalf of the audience of this comics community?


However, while preparing the questions for this task, we realized that we needed to ask something a bit more “unusual” than questions on details about the plot and the characters of the comic —something that we actually do with our monthly presentations about this title—, or the way that the “Mercenary Crew” works to deliver the next inspiring issue each month.

Giving this matter a great deal of thought, it occurred to us that it would be more important to reveal something of the “mojo” and “the power of the craft” of this creation, than mere information, so we ended up with just four questions.

We hope that you’ll find them precise enough to give you a sense of the atmosphere of the comic, and intriguing enough to make you read some issues of “T.M.S.” and see for yourselves if the “prophecy” about a “classic creation” will be fulfilled some day…

And now, the torch goes to the illustrator of “The Mercenary Sea”, Mathew Reynolds, who was kind enough to give us a tour of his artistic philosophy and the worlds that he envisioned and brought to life for his readers.


1. The structure of the script and the chemistry among the characters indicate that this creation took a lot of time to prepare. How long have you been working on the concept of «The Mercenary Sea»?

M: In many ways, Kel and I have been working on this since childhood. Kel speaks to me like a brother, a big brother. I have ideas, things I want to do with our characters. If he likes those ideas, he usually says «Ok, let’s think of the smartest way to use them». I’m emotional, fire and lightning, I’m always just waiting to unload an action scene, or a scene involving suspense, but I see the value in the «quiet scene» for dynamic balance.

Here is a good example of my dynamic with Kel. Kel is like John Carpenter’s THE THING. Measured character development, peppered with COMBAT and a laugh here and there. In the beginning, my approach was more like ALIENS. Relentless combat and a hopeless fight.

In Baseball, this is known as «throwing your arm out». Giving up all your best stuff in the first inning. Kel, in his way, has a way of telling me that I need to be cool, relax, and measure my adrenaline. In the end, we just wanted to make a solid little adventure story in the grand tradition of adventure storytelling. A diverse group of players that form a family.

Right now, we’re fighting to get up the hill. This type of story is really common, in all of our lives, in its way. We are all afloat on “THE MERCENARY SEA”, in one way or another. Seeking family and friends, while we weather the storms. It’s a comforting escape into a world where our heroes will never stop trying to reach a goal, or never stop loving each other, no matter what. I know some of the things these characters have done that you guys don’t know yet. Like ALL of us, they have done «questionable things». They have one another to stand by…they all become better humans together…well…most of them…some of them take the longer path. In that way, the characters are a lot like me. Like many of us.

2. There are many styles of illustration, but the simplicity of the line in “T.M.S.” and its harmonious balance—without impressive exaggerations—are not found so easily in today’s comics works. Did this approach result from the team’s collaboration on this comic title, or did you have something like that in mind before “T.M.S.”?

M: I had been studying TOTH’s work and the simplicity of animation character design. I did not know that this thing was going to be a color book. That was Stephenson’s thing, «It looks good but Reynolds is going to do it in color.» …That was scary. I was prepared for a b/w book…I had never done color before. Of course, NOW, I want to do everything in color. I spent several months just learning Photoshop and developing «Color Muscles». Fortunately, Kel was patient and a strange new creature evolved. I think it surprised us both. To Kel’s credit, and Stephenson’s too, they saw something in me-something ROUGH but workable. It’s a daily fight to get the work where I want it to be…as it should be…for me. I need something to fight for, I always have. (SO pretentious sounding) So be it.

3. The illustration and the scenario show that research has been done on the setup of landscapes and events. What we wonder, however, is whether you are relying on actual persons to develop the characters in the story.

M: I’m trying to hit acting beats with the dialogue. That requires research. Several actors from film and television light the way for me. Robert Shaw, Lee Marvin, Toshiro Mifune, Harrison Ford, Marlon Brando…Many others. Ford is actually an amazing physical actor. Watch him move in RAIDERS OF THE LOST ARK…next time you see it, just study his body acting…it’s amazing. From the opening sequence «SOUTH AMERICA, 1936» to the chase in Cairo…so solid. This is something different than what Brando brings. Brando brings a TON of facial and posture…Ford outperforms him with the action of body language. Ford is not as seemingly self-conscious about looking human/goofy…endearingly human and goofy…at least in RAIDERS. It’s so solid, his willingness to be one of us. Mifune, Shaw, Brando…those guys are normally in «Blade form»…bad asses. I love that too. I think in movement and then try to capture the peak moment of that movement. Kel writes in a way that I really see eye to eye with. Pat also brings a dimension to the table with his choice of expressions and sfx…my new favorite is «GAAAHHHHH!» The noise made after being struck suddenly. I love that one. GAAAHHHHHHHH!!!!!

4. Do we discern a certain influence from «War Picture Library», «Ace» and other legendary war comics, or is it just our impression, because of the time period that «The Mercenary Sea» covers?

M: There is a lot of influence from the «Mens adventure magazines» from the 50’s, 60’s and 70’s. Also the «War Picture Library» and James Bond film posters. Also the advertising art of G.I.Joe, paintings and illustrations of Jason and the Argonauts, Sinbad, King Kong and, of course, Jonny Quest.

We thank Mathew Reynolds for his time and we wish him and the rest of the Mercenary Crew the best on their quest (Koji Ra and beyond…).


Συνέντευξη με τον δημιουργό Δημοσθένη Δασκαλέα

Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι έχει περάσει κάποιος καιρός από την προηγούμενη ανάρτηση του είδους, αλλά επιτέλους ήρθε η ώρα για μία ακόμα συνάντηση με έναν ανθρώπο που κινείται στο χώρο των κόμιξ ο οποίος θα μας προσφέρει την δική του οπτική γωνία των πραγμάτων.

Με μεγάλη χαρά και ενδιαφέρον λοιπόν έχουμε την τιμή και ευκαιρία να αναρτήσουμε κάποιες απόψεις ενός φέρελπι δημιουργού, να ενημερωθούμε για τις τολμηρές κινήσεις του στο χώρο και την πορεία που έχει χαράξει μέχρι τώρα σε αυτόν, να προβληματιστούμε με την ευθύτητα και αντικειμενικότητα που βλέπει ο ίδιος την κατάσταση για το μέλλον των comics παγκοσμίως, αλλά και να ιντριγκαριστούμε με μερικές πολύ ενδιαφέρουσες ειδήσεις για τις επόμενες επιχειρηματικές κινήσεις του…

Ποιους πραγματικά να ενδιαφέρει τι έχω να πω; Ήταν το πρώτο πράγμα που είπε μόλις του προτείναμε την ιδέα να μιλήσει για τους αναγνώστες του comicstrades, αλλά απ’ τα παραπάνω θα υποψιάζεστε ήδη ότι δε χρειάζεται να ανησυχεί για κάτι τέτοιο.

Αγαπητοί κομιξολάγνοι και κομιξοπαθείς, το πληκτρολόγιο τώρα αναλαμβάνει ο συγγραφέας των Επικής Φαντασίας κόμιξ περιπετειών:

“Theoκtonia” (Θεοκτονία), “Kingdom of Light” (Βασίλειο του Φωτός), αλλά και εκδότης της Deimos comics, ο

Δημοσθένης Δασκαλέας.

-Self published ή οχι?

Απόλυτα όχι!

Η εποχή μας πάσχει από υπερ-προσφορά και υπο-ζήτηση. Τα πάντα είναι διαθέσιμα δωρεάν, σε torrent, και το μόνο που μας λείπει είναι χρόνος και όρεξη να δούμε το άπειρο υλικό που είναι μόνο ένα κλικ μακρυά. Συνεπώς για να φτάσει το έργο μας στα χέρια του πιθανού ενδιαφερόμενου αναγνώστη μέσα από τον χαμό αντίστοιχων έργων χρειάζονται ανώτερες «μαγικές» δυνάμεις. Κοινώς, γνωριμίες ή ασύλληπτα υψηλό budget διαφήμισης.

Αν ο επίδοξος συγγραφέας δεν διαθέτει αυτά τα δυο τότε καλό είναι να απευθυνθεί σε κάποιον που μπορεί να τον βοηθήσει. Εξάλλου το αν θα γίνει δεκτό το έργο από κάποιον εκδοτικό οίκο είναι ένα σκληρό αλλά αναγκαίο crash test.

-Τι είναι η DeimosComics και ποιό είναι το αντικείμενο της?

Η Deimos Comics είναι ανεξάρτητη εταιρία εκδόσεων comics. Προς το παρόν το υλικό μας είναι διαθέσιμο αποκλειστικά on line στο site μας με τη μορφή web comics. Στην ουσία είναι ατομική προσπάθεια ενός ονειροπώλου που το μυαλό του πήγαινε να εκραγεί…

-Για ποιό λόγο τα κόμιξ σας κυκλοφορούν στα Αγγλικά και online μόνο?

Ήταν αποκλειστικά επιχειρηματική επιλογή λόγω του ότι στην ουσία η Deimos Comics είναι ατομική προσπάθεια και αυτοχρηματοδοτούμενη. Με το να εκδίδεις υλικό ψηφιακά γλιτώνεις τα έξοδα εκτύπωσης και διανομής. Ο λόγος που είναι στα αγγλικά είναι και αυτός οικονομικός.

Με το να είναι το υλικό στα αγγλικά και on line απευθείνεται σε όλον τον on line αγγλόφωνο κόσμο που αγαπάει τα comics. Για αυτό το λόγο και η τιμή του κάθε τεύχους είναι τόσο χαμηλή. Στην ουσία είναι το κέρδος που έχει ένα εκτυπωμένο τεύχος αφαιρώντας τα έξοδα εκτύπωσης και διανομής.

Πέρα από αυτήν την επιχειρηματολογία να σας ανακοινώσω ότι από το φθινόπωρο είμαστε σε θέση να ξεκινήσουμε και την εκτύπωση, κάτι για το οποίο είμαι προσωπικά πολύ χαρούμενος! Θα εγκαινιάσουμε τα print comics με μια νέα σειρά που διαδραματίζεται στον κόσμο του Kingdom of Light και ονομάζεται «Disciple».

-Έχουν νοημα τα on line comics σε ενα μέσο που ειναι καθαρά συναισθηματικά συλλεκτικό?

Υπάρχουν πολλά επίπεδα συλλεκτών. Χαλαροί και μανιώδεις. Ένας σοβαρός συλλέκτης κόμιξ μετά από πολλά χρόνια ενασχόλησης έχει φτάσει να έχει κούτες με χιλιάδες τεύχη. Ικανότατη συλλογή αλλά δυστυχώς εγώ προσωπικά έχω χάσει το μπούσουλα.

Το πλεονέκτημα των ψηφιακών μας κόμιξ είναι ότι είναι οργανωμένα και διαθέσιμα στην ιστοσελίδα μας στο προσωπικό προφίλ του κάθε χρήστη. Με το που αγοράσει ένα τεύχος ξεκλειδώνεται στο λογαριασμό του για πάντα και ξέρει ακριβώς που είναι όταν το αναζητήσει.

Όμως το να διαβάζεις εικόνες στην οθόνη είναι αρκετά εκνευριστικό, για αυτό έχουμε στήσει μια custom πλατφόρμα ανάγνωσης. Απλά πατάς το space στο πληκτρολόγιο και σε πάει αυτοματοποιημένα από πάνελ σε πάνελ. Πιο user friendly και από εκτυπωμένο…

Εξάλλου είδα ότι και εσείς μεταφέρετε αγαπημένα σας κόμιξ παλιά και δυσεύρετα σε ψηφιακή μορφή. Το εκτυπωμένο βέβαια θα είναι πάντα «καψούρα», αλλά το ψηφιακό θα είναι αναλοίωτο. Το ένα είναι για συλλογή, το αλλό για κατανάλωση!

Για αυτό και ήθελα να ξεκινήσω τη διαδικασία εκτύπωσης, γιατί και εγώ καψούρης είμαι!

-Τι αφορούν οι 2 σειρες της deimos?

Αυτή τη στιγμή εκδίδουμε 2 σειρές, το “Kingdom of Light” και τη «Θεοκτονία». Και οι δυο εντάσονται στην κατηγορία επικής φαντασίας με έντονο θρησκευτικό στοιχείο.

Η πρώτη διαδραματίζεται στο μακρινό μέλλον. Βασίζεται στη σκέψη ότι νικητής της Αποκάλυψης θα είναι ο Εωσφόρος, και παρουσιάζει το επίγειο βασίλειό του 2 χιλιάδες χρόνια από τώρα. Αρκετά αιρετική σκέψη ομολογώ αλλά αν αναλογιστούμε την κοινωνία και την ιστορία της ανθρωπότητας, ποια παράταξη υπερτερεί αριθμητικά; Του “καλού” ή του “κακού”; Νομίζω η αναλογία είναι κάπου στο 1/100…

Η Θεοκτονία ξεκίνησε από μια σκέψη μου, «τι έγινε με το δωδεκάθεο»; Έγραψα ένα σενάριο όπου συμβολικά δίνω απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Βασίστηκα σε μια προφητεία της Γαίας και την ανέλυσα σε έναν επίλογό μου της Ελληνικής Μυθολογίας. Στην ουσία το όνομα έρχεται σε αντιθεση στον Ησίοδο και τη Θεογονία.

Και ένα έξτρα στοιχείο, η Θεοκτονία είναι το πολύ πολύ μακρινό prequel του Kingdom of Light… Οπότε στην ουσία οι 2 σειρές είναι ένα ενιαίο εργο.

-Έχει δικαίωμα ένας συγγραφεας να γράφει νέα ελληνική μυθολογία?

Αυτό το ερώτημα με έχει απασχολήσει ιδιαίτερα!

Τι ήταν η αρχαιοελληνική μυθολογία; Ένα συλλογικό έργο των ελλήνων παραμυθάδων της αρχαιότητας όπου όμως κάθε ιστορία είχε ένα βαθύ συμβολικό μήνυμα! Η επιλογή του νεαρού Ηρακλή για το ποιό μονοπάτι θα επιλέξει, της Αρετής ή της Κακίας, οι Σειρήνες και ο Οδυσσέας, ο μύθος του Τάνταλου, όλα έχουν ένα φρόνημα! Ή έστω ένα βαθύτερο συμβολικό περιεχόμενο.

Εκτιμώ ότι αν πληροί αυτά τα κριτήρια ένα νέο έργο μυθολογίας τότε έχει λόγο ύπαρξης.

Οι εποχές αλλάζουν, τα μηνύματα αλλάζουν. Τουλάχιστον το κληρονομικό δικαίωμα ως Έλληνες το έχουμε!

-Τι είδους θα είναι το webgame?

Μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι αρκετοί από εμάς έχουμε χαλάσει 20άρικα και 50άρικα στα Double Dragon, Golden Axe, Final Fight…

Το Fall of Pentapolis είναι ένας φόρος τιμής σε αυτά τα παιχνίδια που είχαμε χρυσοπληρώσει στα παιδικά μας χρόνια. Είναι ένα side scroller beat em up που όμως θα παίζεται on line σε browser και θα είναι και multiplayer μέχρι 3 άτομα. Πέρα από αυτό θα έχει και στοιχεία RPG δηλαδή ο χαρακτήρας που θα δημιουργεί ο κάθε παίχτης θα ανεβαίνει levels και θα παίρνει δυνάμεις. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ειναι πρωτοποριακός συνδιασμός.

Και αποτελεί ένα βασικό κεφάλαιο στην ιστορία του Kingdom of Light.

-Τι είναι το fanthology?

Το fanthology είναι μια κοινότητα fan art με μη εμπορικό χαρακτήρα. Δεν ξέρω αν έχεις διαβάσει τη σειρά Sandman της Vertigo. Σε ένα τεύχος στο κάστρο του πρωταγωνιστή (του Μορφέα, θεού των ονείρων) βλέπουμε ότι έχει μια βιβλιοθήκη με όλα τα βιβλία τα οποία ποτέ δεν γράφτηκαν, παρά μόνο ο «συγγραφέας» τους τα ονειρεύτηκε.

Σαν ιδέα με γοήτευσε, οπότε στην ουσία το fanthology είναι μια πρόσκληση στην καλλιτεχνική κοινότητα να δημιουργήσουμε μαζί σε κόμιξ αυτά τα βιβλία.

Επίσης είναι μια προσπάθειά μου να γνωρίσω νέους καλλιτέχνες με σκοπό να τους εντάξω στη παραγωγική διαδικασία της Deimos Comics.

Τέλος είναι ο χώρος όπου θα φιλοξενώ καλλιτεχνικούς διαγωνισμούς.

Και ένα νέο: 1η Σεπτεμβρίου τρέχω τον πρώτο διαγωνισμό με χρηματικό έπαθλο, με θέμα την Αφροδίτη. Καλώ τους καλλιτέχνες να σχεδιάσουν την Αφροδίτη για χρήση στην Θεοκτονία.

Θα χαρώ πολύ μέσω της σελίδας σας να ενδιαφερθούν πατριώτες καλλιτέχνες ώστε να γνωριστούμε.

Να ευχαριστήσουμε τον Δημοσθένη για το χρόνο που μας αφιέρωσε και να του ευχηθούμε ολόψυχα τα καλύτερα στην πορεία που έχει διαλέξει να ακολουθήσει.

Να προσθέσουμε τέλος ότι έχουν ήδη κατατεθεί οι πρώτες προτάσεις για το διαγωνισμό τις οποίες μπορείτε να δείτε στον πιο κάτω συνδεσμο

και να ψηφίσετε ποια σας αρέσει περισσότερο.

Αποκλειστική συνέντευξη του Γαβριήλ Τομπαλίδη (και μια φωτογραφία έκπληξη!)

Πλήθος από εδώ, κόσμος από εκεί, φώτα, ζέστη, μία διαρκής κίνηση και ενθουσιασμός μέσα σε ένα χώρο που που αν και μεγάλος αποδείχτηκε ότι έπρεπε απλώς να είναι… ακόμα μεγαλύτερος!

Αξιοσημείωτα μεγάλη υπήρξε λοιπόν η επιτυχία και του φετινού Comicdom, αλλά μη νομίζετε ότι θα αρκούμασταν μόνο σε φωτογραφίες για να ΄΄συλλάβετε΄΄ την ατμόσφαιρα του γεγονότος.

Κατά την εκεί παραμονή μας φροντίσαμε να ΄΄συλλάβουμε΄΄ κι έναν αξιόλογο Έλληνα δημιουργό –όχι μόνο στον τομέα των comics-, τον Γαβριήλ Τομπαλίδη, ο οποίος μας έκανε την τιμή να σταματήσει για λίγο την υπογραφή της δουλειάς του και να μας επιτρέψει να τον ΄΄απαγάγουμε΄΄ και να οργανώσουμε μία μικρή συνέντευξη με μία απίθανη έκπληξη στο τέλος της…

Κυρίες και Κύριοι, προς τέρψιν του κοινού του Comicstrades, η συνέντευξη του Γαβριήλ Τομπαλίδη!

-Πώς βλέπεις να κινείται το φετινό Comicdom (συμμετοχές,εκπλήξεις, οργάνωση γενικά);

Το φετινό Comicdom ήταν εξαιρετικό.Πιστεύω πως η οργάνωση ήταν καλύτερη απο κάθε άλλη χρονιά.Εγώ χάρηκα πολύ που μπόρεσα να συναντήσω τον Milo Manara και τον Douglas Paskiewicz.

-Πιστεύεις ότι τέτοιες κινήσεις συμβάλλουν θετικά για την περαιτέρω διάδοση του comics στην Ελλάδα;

Κάποια πρόταση για ένα ακόμα βήμα παραπέρα;

Κοίταξε,φέτος ο κόσμος που πέρασε από την Ένωση ξεπέρασε τις 9.000.

Νομίζω ότι αυτό είναι από μόνο του ένα καλό σημάδι που λέει πολλά.

Δε πιστεύω ότι αυτή τη περίοδο το Ελληνικό comics χρειάζεται διάσωση. Κάθε άλλο.

Βλέπουμε νέους και καλούς δημιουργούς να περνάν τα σύνορα με τη δουλειά τους και μια ικανοποιητική εγχώρια παραγωγή παρά την κρίση.

Πραγματικά ήταν τόσο καλή η φετινή διοργάνωση που αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να σκεφτώ κάποια εφικτή πρόταση που θα τη έκανε ακόμα καλύτερη.

-Το Ελληνικό κοινό τι προτιμάει περισσότερο;

Ως κουλτούρα πού νομίζεις ότι εντάσσεται το Ελληνικό κοινό σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες;

Το κοινό της Ελλάδας όπως σε όλο το κόσμο είναι χωρισμένο σε πάρα πολλές κατηγορίες. Βλέπεις ότι οι προτιμήσεις διαφοροποιούνται ανάλογα με την ηλικία κυρίως. Οσον αφορά στην κουλτούρα του Ελληνικού κοινού σχετικά με τα comics δεν έχω κάποια ξεκάθαρη άποψη.

-Πες μας για τους σταθμούς στην πορεία σου ως δημιουργός.

Φέτος με το ‘Πολύσπορο Ζυμάρι από την Κόλαση’ ολοκλήρωσα την τριλογία που ξεκίνησα στο Comicdom του 2010 με το ‘3 Απέθαντοι Μπάσταρδοι΄’ και το 2011 με

΄Το Έπος των Ανελέητων Παλιοτόμαρων’. Ήταν κάτι έξω από τη συνηθισμένη

δουλειά μου και ομολογώ ότι πραγματικά το διασκέδασα πολύ.

Είναι τόσες λίγες οι δουλειές μου στο χώρο των comics που δεν νομίζω ότι υπήρξε κάποιος σταθμός στην πορεία μου ως δημιουργός και δεν είμαι και σίγουρος αν θα υπάρξει στο μέλλον.

-Κάτι που έχεις στα σκαριά αυτόν τον καιρό;

Ετοιμάζω κάτι καινούριο και αρκετά διαφορετικό από ότι έχω κάνει μέχρι τώρα..

Πιθανόν να είναι έτοιμο στο Comicdom του 2013.

Δε μπορώ όμως να σου αποκαλύψω τι είναι γιατί τότε θα κινδυνέψεις εσύ και όλα τα αγαπημένα σου πρόσωπα…

Βλέπουμε ότι ο κύριος Τομπαλίδης είναι πολύ εκδικητικός τύπος και ίσως με το δίκιο του (οι απαγωγές δεν πρέπει να είναι και πολύ διασκεδαστικές υποθέτουμε, έστω και με φανταστικό όπλο για απειλή).

Ευχόμαστε καλή συνέχεια στο δημιουργικό του έργο και να ξέρει ότι δεν θα ξεφύγει ποτέ από το άγρυπνο βλέμμα μας (αυτό ακούγεται κάπως απειλητικό ε;).

Επίσης να τον ευχαριστήσουμε θέρμα και για κάτι ακόμα:

Ο γράφων αδυνατώντας να παραμείνει σε ολόκληρη τη διάρκεια του Comicdom 2012 έχασε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον σημείο/στιγμή της οργάνωσης.

Ήταν όταν ο Μίλο Μανάρα παρουσιάστηκε αυτοπροσώπως στο Ελληνικό κοινό και υπέγραψε την πασίγνωστη δουλειά του.

Κάτι που ο κ. Τομπαλίδης δεν άφησε να πάει χαμένο και που μάλιστα είχε την ευγενή καλοσύνη να τραβήξει και μία φωτογραφία του μεγάλου δημιουργού για λογαριασμό του Comicstrades αποκλειστικά!

Αναμένουμε με ενδιαφέρον την επόμενη δημιουργική επίθεση του Γαβριήλ –όχι μόνο στον τομέα των comics- και του ευχόμαστε τα καλύτερα.