Presentation of “A Game of Thrones” comic issue 5

1

Η κουστωδία των Starks βρίσκεται πια στο King’s Landing. H Sansa συζητάει με την αδελφή της, Arya, για την πρόσφατη πρόσκληση καλωσορίσματος (από μέρους της Βασίλισσας) στα μέρη των Baratheon. Σε λίγο μάλιστα θα πρέπει να ξεκινήσουν για την επίσκεψη. Η Arya όμως δεν έχει και καμιά ιδιαίτερη διάθεση να τηρήσει το πρωτόκολλο. Όταν μάλιστα ο ανταρόλυκός της το σκάει από κοντά της, βρίσκει και μια βολική δικαιολογία να φύγει και να κυνηγήσει το “κακό” κατοικίδιο, για να καταλήξει στα λιβάδια να παίζει μαζί του…

2

Λίγο αργότερα η Sansa, και μέρος της κουστωδίας των Starks, βρίσκεται στα βασιλικά μέρη.

3

Η Sansa γνωρίζει τον “απονομέα” της δικαιοσύνης, τον δήμιο Ser Illy Payne, που την κοιτάζει με ένα παγερό βλέμμα που τη φοβίζει. Δεν της απευθύνει κάποιον χαιρετισμό, γιατί πριν από χρόνια ο τρελός βασιλιάς Targaryen είχε διατάξει να του κόψουν τη γλώσσα.

7

Ξαφνικά ένα χέρι αγγίζει τη Sansa, κι εκείνη, από την ένταση της στιγμής όπως παρατηρεί τον Payne, τρομάζει. Είναι ο παραμορφωμένος από φωτιά σωματοφύλακας του εκλεκτού της καρδιάς της, ο αποκαλούμενος “λαγωνικό” (The Hound), Sandor Clegane. Μάλλον θέλει να καταλάβει τι συνέβη και το κορίτσι πάγωσε.

4

Και ο εκλεκτός της καρδιάς του κοριτσιού, Joffrey Baratheon, φροντίζει με θάρρος να σηκώσει ξίφος απέναντι στον… υπηρέτη του και να τον απομακρύνει, νομίζοντας—όπως όλοι γύρω—ότι το “λαγωνικό” είναι η αιτία που τρόμαξε η Sansa.

5

Μετά πάντως ακολουθούν και οι χωρίς εκπλήξεις συστάσεις με τον διοικητή της Βασιλικής φρουράς (Kingsguard) Ser Barristan Selmy,

6

αλλά και με τον Ser Renly Baratheon, άρχοντα του Storm’s End (περιοχής κοντά στο King’s Landing) και σύμβουλο του Βασιλιά, μιας και είναι αδελφός του.

8

Τελείως όμως έκτακτα, η συνάντηση με τη βασιλική αυλή πρέπει να αναβληθεί παρά τη θέληση της Βασίλισσας Cersei, γιατί ο Βασιλιάς Robert, που αποφάσισε ξαφνικά να φύγει για κυνήγι στο δάσος αγνοώντας πρωτόκολλα και προσκλήσεις, δεν έχει επιστρέψει ακόμα. Για την υπόλοιπη μέρα, μιας και η Sansa βρίσκεται ήδη στους Baratheon, θα φροντίσει ο Joffrey να την ξεναγήσει στο μέρος.

9

Ειδυλλιακή στιγμή για τους δύο νέους.

10

Αλλά σε κάποια περιήγησή τους πέφτουν επάνω στην Arya που έχει βρει ένα αγροτόπαιδο και παίζει μαζί του ξιφομαχία στην περιοχή ακριβώς όπου ο Robert Baratheon είχε νικήσει κάποτε τον γιο του τρελού Βασιλιά, τον διάδοχο Rhaegar Targaryen.

11

Ο Joffrey θυμώνει και βιάζεται να πιάσει το αγροτόπαιδο για να του κάνει κακό. Κάτι δεν πάει καλά με τον Joffrey…

12

H Arya προσπαθεί να τον εμποδίσει και σύντομα η Sansa βρίσκεται να μαλώνει και τους δυο τους.

13

Ο γιος του Βασιλιά νιώθει θιγμένος και για να αντιδράσει κομματιάζει το ξύλινο σπαθί της Arya.

14

Και ο δεινόλυκος του κοριτσιού, που ερμηνεύει την κίνηση σαν επίθεση, ορμάει να τον σταματήσει…

15

Ο Joffrey αποδεικνύεται τόσο φοβητσιάρης που μέχρι και το ξίφος τού φεύγει από τα χέρια (αντί να αμυνθεί με αυτό). Εκμεταλλευόμενη η Arya την περίσταση, το πετάει στο ποτάμι για να μην υπάρξει και συνέχεια στην παρανοϊκή σκηνή.

16

Η Sansa εντωμεταξύ προσπαθεί να συμπαρασταθεί στον ιππότη της, αλλά εκείνος, ξέροντας ότι αυτή η κατάσταση αποδεικνύει πόσο δειλός υπήρξε και ότι τα δύο κορίτσια είναι μάρτυρες που δεν μπορεί να ξεφορτωθεί, δεν είναι και τόσο διαχυτικός απέναντι στην υποψήφια σύζυγό του.

17

Λίγο αργότερα απ’ όλα αυτά, βλέπουμε τη Laidy Catelyn να καταλήγει με το πλοίο στο King’s Landing κρυφά…

18

Όσο εκείνη ξεκουράζεται από τα ταξίδι και ο έμπιστος συνοδός της, Ser Rodrik, προσπαθεί να προσεγγίσει τον Ser Aron Santagar για να μιλήσουν για το θέμα της Βαλεριανής λεπίδας που χρησιμοποιήθηκε για την απόπειρα δολοφονίας του Bran, στρατιώτες εμφανίζονται και της ζητούν να τους ακολουθήσει.

19

Και αποδεικνύεται ότι το μυστικό της ταξίδι στην πρωτεύουσα υπήρξε εντελώς μάταιο. Οι στρατιώτες την οδηγούν στον Pyter Baelish (επονομαζόμενο και littlefinger), αυλικό που ανήκει στο συμβούλιο του βασιλιά και παλιό γνωστό της Catelyn. Όταν ο Baelish ήταν 15 χρονών και ερωτευμένος μαζί της, είχε μονομαχήσει για να την κερδίσει, αλλά δεν τα κατάφερε.

20

Πολύ σύντομα έρχεται και ο ευνούχος Lord Varys, επίσης αυλικός και σύμβουλος του βασιλιά, ο οποίος, μετά από τις τυπικότητες, ζητάει να δει τη Βαλεριανή λεπίδα γνωρίζοντας ήδη τα πάντα για την υπόθεση…

21

Baelish και Varys είναι δύο δεινοί και ανελέητοι αντίπαλοι στις αυλικές μηχανορραφίες με ένα τεράστιο δίκτυο από κατασκόπους παντού στο Westeros και όχι μόνο. Αλλά για τη λεπίδα δε χρειάζεται και πολλή μελέτη. Ανήκε στον Baelish, ο οποίος την έχασε σε στοίχημα από τον Tyrion Lannister.

22

Κάπου όχι και τόσο μακριά από εκεί, ο Eddard Stark βρίσκεται σε αναμμένα κάρβουνα.

25

Ο Joffrey έχει πει την προσωπική του εκδοχή για το τι συνέβη με τον δεινόλυκο και πώς η Arya άρπαξε το ξίφος του και το πέταξε στο ποτάμι. Οι άντρες τού Stark βρήκαν την Arya, που δεν τολμούσε να γυρίσει στο κάστρο, αλλά φτάνοντας στην είσοδο η φρουρά των ανακτόρων την παίρνει και την μεταφέρει στις αίθουσες του βασιλιά, όπου ο Robert Baratheon βρίσκεται πια εκεί (και θα προτιμούσε ίσως να είναι ακόμα στο κυνήγι)…

Έξαλλος ο Stark ζητάει εξηγήσεις για τη “σύλληψη” της κόρης του και η Cersei αμέσως τού επιτίθεται. O βασιλιάς λέει στη σύζυγό του να πάψει, δείχνοντας ότι οι σχέσεις του βασιλικού ζεύγους δεν είναι και πολύ καλές.

23

Στο τέλος ο Robert καταλήγει βαριεστημένα ότι πρόκειται για παιδικούς καβγάδες και διατάζει τον Eddard να σκοτώσει τον ανταρόλυκο, ύστερα ωστόσο από επίμονη παρέμβαση της Cersei. Πριν λυθεί όμως η συνεδρίαση, ο Eddard λέει στον Robert τουλάχιστον να φροντίσει εκείνος για την εκτέλεση της άδικης ποινής. Ο Robert απλώς τον αγνοεί. Ο Eddard Stark εκτελεί την ποινή μόνος του.

24

Την ίδια τύχη έχει και το δύστυχο αγροτόπαιδο του συμβάντος, από τον σωματοφύλακα του Joffrey…

26

Εντωμεταξύ, πίσω στο Winterfell, συμβαίνει κάτι εξίσου συνταρακτικό. Ο Bran, που δεν έχει βγει απ’ το κώμα, για μέρες ονειρεύεται ότι πέφτει σε ένα βαθύ κενό.

27

Ένα τριόφθαλμο κοράκι (πιθανότατα σύμβολο ενόρασης) τον πιέζει να πετάξει γιατί κάποια στιγμή η πορεία του θα καταλήξει σε έδαφος…

28

Αναγκάζοντας τον Bran να κοιτάξει κάτω, στο κενό, τον κάνει να δει τι έχει συμβεί στην οικογένειά του όσο εκείνος είναι αναίσθητος, αλλά και τι αρχίζει να σαλεύει στον αχαρτογράφητο Βορρά…

29

«Τώρα ξέρεις για ποιο λόγο πρέπει να ζήσεις», λέει το κοράκι στο αγόρι και περιμένει να δει αν το παιδί θα αποφασίσει να πεθάνει ή να προσπαθήσει—τουλάχιστον—να πετάξει.

30

Κάποτε ο πατέρας το;y Bran είχε πει ότι γενναίος είσαι μόνο όταν φοβάσαι… Το αγόρι αποφασίζει να δοκιμάσει να πετάξει και τα καταφέρνει.

31

Το κοράκι το;y χαράζει στο μέτωπο ένα τρίτο μάτι σαν σύμβολο ενόρασης.

32

Και ο Bran ξυπνάει…

33

34

 

Posted on 03/03/2013, in Εκδόσεις Εξωτερικού, Εκδόσεις Εξωτερικού: ΗΠΑ and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 17 Σχόλια.

  1. Ρε, παιδιά, ιδέα μου είναι ή, πέντε τεύχη τώρα, το μόνο που έχουμε δει είναι μια ατέλειωτη διαδοχή από ονόματα; Το μόνο από αυτά, που έχω συγκρατήσει είναι ένα που θυμίζει… παραθείο!

    Πράγματι αρέσει στον κόσμο αυτό το πράγμα ή απλώς λέει ότι του αρέσει επειδή αρέσει (ή λένε ότι τους αρέσει) στους άλλους;

    Μου αρέσει!

    • Χα χα! 🙂 Η αλήθεια είναι πως η παράθεση ονομάτων είναι διαρκής, το ίδιο και η μερική ανάλυση-παρουσίαση χαρακτήρων. Νομίζω ότι σε ένα βαθμό και κουράζει και κάνει τον αναγνώστη να μπερδευτεί τόσο, που να ανατρέχει διαρκώς στα προηγούμενα τεύχη! Το ίδιο έπαθα και εγώ! Σαν τηλεοπτική σειρά, έχοντας δει σχεδόν τον πρώτο της κύκλο, παρουσιάζει πολύ ενδιαφέρον, ανάλογα βέβαια και με τι αρέσει στην καθέναν. Τώρα το κόμικς, μεταφέρεται αρκετά πιστά, αλλά δεν έχει την δύναμη της κίνησης, σαν εικόνα, ώστε να κρατάει ρυθμό σε ότι εικονίζει. Εκεί είναι και το πρόβλημα με τις συγκρίσεις, σειρών που μετά μεταφέρθηκαν στον χαρτί.

      Μου αρέσει!

      • Άσκηση για το σπίτι: μπορείτε να συνοψίσετε σε μία παράγραφο, γι’ αυτούς που θ’ αρχίσουν να διαβάζουν τις παρουσιάσεις από αυτήν τού επομένου τεύχους, τι έχει συμβεί μέχρι τώρα; (Έχει συμβεί τίποτε;)

        Κάποιος είχε πει ότι 99% τών ιστοριών μπορεί να συνοψιστεί ως «ο ήρωας υπερνικά το εμπόδιο». Εδώ μάλλον είμαστε στο άλλο 1%, το οποίο, μέχρι τώρα, νόμιζα ότι μπορούσε να συνοψιστεί ως «ο ήρωας δεν υπερνικά το εμπόδιο». Μάλλον υπάρχει και μια τρίτη κατηγορία: «εκατοντάδες ήρωες(;) που δεν έχουν κάποιο εμπόδιο να υπερπηδήσουν»!

        Μου αρέσει!

      • 😆 😆

        Μου αρέσει!

      • Περί άσκησης για το σπίτι:

        Μην μπει κανείς στον κόπο να ασχοληθεί! Πολύ σύντομα διάφοροι απ’ όσους έχουμε δει ως τώρα θα σκοτωθούν.

        Βάζω άλλη άσκηση για το σπίτι: Ποιοι μπορεί να είναι αυτοί;

        Κρίτωνα, αν τυχόν ασχοληθείς να την λύσεις, μάλλον θα σε δω σύντομα να φοράς μπλούζα της σειράς και στις 31 Μαρτίου να μας λες για τον Τρίτο κύκλο επεισοδίων της HBO!

        Μου αρέσει!

      • Τώρα το κόμικς, μεταφέρεται αρκετά πιστά, αλλά δεν έχει την δύναμη της κίνησης, σαν εικόνα, ώστε να κρατάει ρυθμό σε ότι εικονίζει. Εκεί είναι και το πρόβλημα με τις συγκρίσεις, σειρών που μετά μεταφέρθηκαν στον χαρτί.

        Φαντάσου δηλαδή να διαβάσεις και τα βιβλία Γιώργο που δεν έχουν εικονούλες για να είναι ελκυστικές!

        Μερικά εκατομμύρια αναγνώστες πρέπει να ήταν πολύ μαζόχες για να διαβάσουν ένα ατέλειωτο σύνολο από ονόματα και βαρετές σκηνές ενός μεσαιωνικού βασιλείου. Πάντως μην ξεχνάς ότι εγω επιλέγω εικονούλες -ακόμα και πολύ μικρές- για την παρουσίαση. Εσύ που λες ότι έχεις τον πρώτο τόμο δεμένο θα έβλεπες ότι υπάρχει ισορροπία σε ρυθμό και καρέ.

        Μου αρέσει!

      • Ασπέτα! Τι έγινε; Πολύ τεταμένη ατμόσφαιρα βλέπω και δεν καταλαβαίνω τον λόγο!

        Κατ` αρχάς είπα ότι περιμένω τον πρώτο τόμο και όχι ότι τον έχω στα χέρια μου! Μόλις έρθει, θα μπορέσω να σας πω περισσότερα.

        Έπειτα, δεν κατηγόρησα το κόμικς, Βασίλη! Είπα απλά την γνώμη μου για την δύναμη της εικόνας! Η οποία ΣΤΑ ΚΟΜΙΚΣ, είναι και το ζητούμενο! Δεν μιλήσαμε για βιβλία που να έχουν μικρές εικόνες, όπως λες. Μα και για αυτά να μιλούσαμε, διαβάζω βιβλία από τα 13 μου μέχρι σήμερα και μπορώ να πω ότι σε όλα αυτά τα χρόνια μέσα, έχω διαβάσει εκατοντάδες, μην πω και παραπάνω. Λατρεύω τα βιβλία. Όμως εδώ δεν αναφερόμαστε σε ένα από αυτά, αλλά σε κόμικς. Και για να μην νομίζεις ότι έχω κάτι με το συγκεκριμένο, σου λέω ότι και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, μεταφοράς σε κόμικς μιας τηλεοπτικής σειράς, υπήρξαν δυσκολίες. Όπως με τον James Bond, το Kung Fu, το Cannon, τους Dukes και πάρα πολλά ακόμη.

        Μου αρέσει!

      • Τεταμένη; Περκέ;
        Περί μαζοχιστών ήταν αστείο. Ίσως έπρεπε να βάλω και μια φαρτσούλα να φαίνεται και ωραίο.
        Τώρα, αν δεν έχει έρθει ο τόμος στα χέρια σου, τι να κάνω που μίλησες για ρυθμό στο κόμικ και είπα να το σχολιάσω;

        Μου αρέσει!

      • Μα αν είχε έρθει, δεν θα τον παρουσίαζα;… έστω ένα εξώφυλλο – μια αναφορά… ;

        Μου αρέσει!

      • Α, δεν το έχεις δει ακόμα λοιπόν, οκ.
        Περί μικρών εικόνων κάπου πιο πάνω που απαντάς, δεν ξέρω αν έγινα εννοηθείς: λέω ότι οι εικόνες που πήρα από το κόμικ μπορεί να ήταν μέχρι και 2χ2 εκ και δεν βάζω ολοσέλιδες, ούτε πολλές μαζί και ίσως γι΄αυτό να φαίνεται η πλοκή τόσο στατική.

        Μου αρέσει!

      • Όχι. Αναφέρομαι σε κάτι που είπες για εικόνες βιβλίων και το οποίο εξέλαβα σαν μια μορφή σπόντας, ότι αν δούμε ας πούμε και τα βιβλία που έχουν μικρές εικόνες, εκεί να δεις πόσο δύσκολη είναι η κίνηση τους! Αυτό εννόησα!

        Μου αρέσει!

    • Α, και που ‘σαι ακόμα Κρίτωνα! Σε αυτό το τεύχος σχεδόν έβαλα τα πάντα γιατί όλα έχουν σημασία. Ακόμα και η συνάντηση του «σκυλιού» με τη Sansa…

      Πάντως είσαι αμετανόητος Κρίτωνα. Αφού δεν σου αρέσει, προειδοποίησα ότι έτσι συνεχίζεται η πλοκή, τότε τι ασχολείσαι με το… παραθείο και χάνεις το χρόνο σου ακόμα και να σχολιάζεις;

      Βρε μπας σου κρυφοαρέσει και τι βρίσκεις να του την λες; 😉

      Μου αρέσει!

      • Διαβάζω τις παρουσιάσεις σχεδόν υποχρεωτικά, για να κάνω το σχετικό πέρασμα για τυχόν λάθη, όπως κάνω για τα περισσότερα άρθρα στο comics trades. Η διαδικασία, για τα συγκεκριμένα άρθρα είναι ολοένα και πιο οδυνηρή!

        Μέχρι στιγμής δεν έχω βρει κάτι που να μου τραβάει το ενδιαφέρον. Η ατελείωτη παράθεση ονομάτων είναι κάτι που το βρίσκω φοβερά ανιαρό, και το ότι δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο θέμα, το οποίο καλούνται οι ήρωες να αντιμετωπίσουν (εδώ δεν ξέρουμε ακόμα ποιοι είναι οι ήρωες!) δεν σε τραβάει να θες να δεις τι θα γίνει παρακάτω. Δεν ξέρω για το βιβλίο και τη σειρά, αλλά το κόμικ είναι η χειρότερη διαφήμιση γι’ αυτά. Ίσως, βέβαια, το κόμικ να προορίζεται γι´αυτούς που ήδη είναι εξοικειωμένοι μ’ αυτά: διαβάσατε το βιβλίο, είδατε και τη σειρά, διαβάστε τώρα και το κόμικ για να βγάλουμε κι’ άλλα λεφτά από σας!

        Όσο για το αν ο κόσμος είναι μαζόχες, είναι απίστευτο το τι μπορεί να κάνει η πίεση από τους άλλους (peer pressure): πόσοι από σας αρχίσατε να καπνίζετε (και τώρα δεν μπορείτε να το κόψετε) επειδή κάπνιζαν οι άλλοι, ή στηθήκατε στην ουρά, για να δείτε μια ταινία, από την οποία φύγατε με πονοκέφαλο, μόνο και μόνο επειδή οι άλλοι θα πήγαιναν να τη δούνε; Γι’ αυτό αναρωτιέμαι μήπως συμβαίνει το ίδιο και εδώ!

        Μου αρέσει!

      • Σε αυτό που λες, Κρίτωνα, έχω να προσθέσω μια προσωπική εμπειρία, από την χθεσινή προβολή ενός ντοκιμαντέρ, το οποίο μου απέστειλε φίλος υποτιτλισμένο στα Ελληνικά. Ειλικρινά είναι μια μελέτη σοκ. Αναφέρει με παραδείγματα και αποδείξεις, τι υφίστανται ο ανθρώπινος νους, από την λεγόμενη χειραφέτηση έως την επιστημονικά και εργαστηριακή μορφή της πλύσης εγκεφάλου, ώστε να πράττει το συνειδητό κατόπιν εντολών του υποσυνείδητου. Κι εδώ ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της μελέτης, έχει να κάνει με ένα εκ των παραδειγμάτων-συμπερασμάτων της. Χαρακτηριστικά φέρει σαν παράδειγμα την περίπτωση των υπολογιστών και την παρομοιάζει με την ανθρώπινο εγκέφαλο, λέγοντας πως και στις δύο περιπτώσεις εισαγάγουμε δεδομένα. Αν αυτά είναι λανθασμένα, τόσο οι υπολογιστές, όσο και εμείς, δεν θα κάνουμε τίποτα παραπάνω παρά να ακολουθήσουμε το σφάλμα και όχι να το διορθώσουμε! Είναι καταπληκτικό το ντοκιμαντέρ αυτό.

        Μου αρέσει!

      • Χμμ, πολύ ενδιαφέρον αυτό που λες Κρίτωνα. Εγώ κάνω την παρουσίαση για κάτι που μου αρέσει. Αν πρέπει να διαβάσεις υποχρεωτικά ΟΛΑ τα άρθρα και αναγκαστικά και τούτα δω, αυτό είναι κάτι που δεν το ήξερα και ούτε μου το έχει πει και κανείς ευθέως μέχρι τώρα.

        Οπότε, αφού είναι έτσι, να σε απαλάξω από τον κόπο να κοιτάζεις αν είναι σωστά βαλμένα όλα αυτά τα ανιαρά στοιχεία στις αναρτήσεις του Games. Είναι σαν να πίνεις μουρουνόλαδο με το ζόρι ένα πράγμα! Νομίζω ότι τουλάχιστον στις τελευταίες 2-3 αναρτήσεις έχω κάνει ικανοποιητική δουλειά στην επιμέλεια (έστω κι αν με την ψυχή στο στόμα τα βάζω μία μέρα πριν την ανάρτησή τους), οπότε μην ανησυχείς για το μέλλον

        (αν και απ’ ότι πρόσεξα όλα τα «του» στο κείμενο έχουν μετατραπεί εξαιτίας της wordpress σε «το;y» και μου τη δίνει στα νεύρα όταν γίνεται αυτό! Δε φτάνει δηλαδή να το περάσεις σωστά στα προσχέδια, όταν πια αναρτηθεί πρέπει να το ξαναπεράσεις από έλεγχο! -κατόπιν εορτής όμως είνα λίγο κουφό-).

        Περί ψυχαναγκασμού (ποτέ δεν κάπνισα και χαίρομαι για την επιμονή μου αυτή), τι να πω; Αν εννοείς περί λεφτών των εταιρειών και ότι «μαζί με τον βασιλικό στη γλάστρα ποτίζεται και το κόμικ» και δεν αξίζει μία η προσπάθεια, αυτό είναι σχετικό.

        Όσον αφορά εμένα, αν ψυχαναγκάζομαι, θεωρώ ότι οι δημιουργοί έχουν κάνει καλή δουλειά και ότι αξίζει τον κόπο να τη δείξω, γι’ αυτό και γράφω τις παρουσιάσεις εξάλλου! Αλλιώς τι να μπαίνω στον κόπο; Έχω και καλύτερα πράγματα να κάνω αν είναι να το κάνω από πλύση εγκεφάλου!

        Αν, όμως εννοείς ότι είμαι εγώ ψυχαναγκαστικός με εσάς και το κοινό μας, ε τότε πείτε μου ρε παιδιά να ξέρουμε πού κινούμαστε και να αναρτήσω αυτές τις παρουσιάσεις από αλλού. Δε χάλασε δα και ο κόσμος!

        Μου αρέσει!

      • Απλώς εννοώ ότι αν όλοι γύρω σου κάνουν κάτι, π.χ., διαβάζουν/βλέπουν game of thrones και λένε (ή ισχυρίζονται) ότι είναι πολύ ωραίο και πρέπει να το δεις/διαβάσεις και συ οπωσδήποτε, είναι δύσκολο να μην το κάνεις και ακόμα πιο δύσκολο, αν το δεις/διαβάσεις και δεν σου αρέσει, ν’ ανοίξης το στόμα σου και να το παραδεχθείς. Αυτό εννοώ όταν λέω «πίεση από τους άλλους» (peer pressure). Δεν είναι κάτι που το κάνει ο κόσμος συνειδητά.

        Σαφώς, κάθε πράγμα έχει το κοινό του, και σαφώς εσύ ανήκεις στο κοινό τού Game of Thrones, οπότε σωστά πράττεις και μας το παρουσιάζεις. Απλώς, αναρωτιέμαι αν αυτό το κοινό είναι πραγματικά τόσο μεγάλο όσο φέρεται να είναι, ή αν κάποιοι έχουν υποκύψει σε peer pressure.

        Μου αρέσει!

  2. Χμμ ναι, όσο γι΄ αυτό πιστεύω ότι αν δεν ήταν καλό αργά ή γρήγορα θα το παρατούσε ο κόσμος, σαν μια γρίπη που πέρασε.

    Ίσως π.χ. να την πατήσεις και να πάρεις το πρώτο βιβλίο, αλλά αν είναι «μάπα» δεν θα την ξαναπατήσεις και ούτε θα το προτείνεις σε κανέναν γνωστό.

    Με τα επεισόδιο είναι πιο απλό μάλιστα για να πάρεις μια ιδέα.
    Αλλά και πάλι αν δεν αξίζει άντε να δεις δύο-τρία.

    Πάντως το ανώτερο κριτήριο ήταν και παραμένει ο χρόνος.
    Κάποτε ο Μάρτιν θα δώσει τέλος στη σειρά και ο καιρός θα περάσει για να δούμε πιο ουδέτερα την αξία του ως λογοτεχνικό έργο.

    Ή μήπως θα το συνεχίσει σαν τον Σέρλοκ Χόλμς αλά Ντόυλ;
    (Μπα δεν πιστεύω, όταν έρθει το φινάλε θα γίνει χαμός μεταξύ ανθρώπων και «Άλλων»).

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: