Monthly Archives: Δεκέμβριος 2012

Interview with Sean Patrick O’ Reilly

Μετά από έναν πρώτο κύκλο συνεντεύξεων με Έλληνες δημιουργούς κόμικ, ήρθε η ώρα για μία μικρή (εορταστική) αλλαγή στην αναζήτηση απαντήσεων και να στραφούμε στην Αγγλία και στον εκδότη της εταιρείας Arcana Comics, τον Sean Patrick O’ Reilly, για να μας μιλήσει για την κατάσταση του χώρου στην πατρίδα του και όχι μόνο.
Τον ευχαριστούμε για το χρόνο που διέθεσε για να απαντήσει στις ερωτήσεις μας, αλλά και για τις εικόνες που μας έστειλε από το κόμικ του, Kade (τόσο από τις τρέχουσες δουλειές, όσο και από την επερχόμενη-αδημοσίευτη) που θα γίνει προσεχώς ταινία από την 1821 comics.
Το πληκτρολόγιο λοιπόν στον Sean.

11.Kade-Modern Age II
-Τι σε οδήγησε να ιδρύσεις την Arcana Comics; Η φράση στο mail σου (εκείνη κάτω από την υπογραφή) «Si vales, gaudeo! Illegitimi non carborundum» (Μην αφήσεις αυτούς τους μπάσταρδους να σε τραβήξουν κάτω), έχει κάποια σχέση με τις αρχές της εταιρείας;

*Αγαπώ τα κόμικς από τότε που ήμουν μικρός και μεγάλωνα με τους X- Μen, Transformers, και την ομάδα της Marvel. Δημιούργησα τον Kade το 2002 και εξέδωσα το πρώτο τεύχος το 2004. Η φράση στο email μου: “Αν είσαι εντάξει, είμαι εντάξει” (if you’re good, I’m good), και: “Μην αφήσεις αυτούς τους μπάσταρδους να σε τραβήξουν κάτω” (Si vales, gaudeo! Illegitimi non carborundum), πράγματι επιδεικνύουν κάποιες αρχές της Arcana. Η πρώτη φράση εννοεί: Είμαστε όλοι τόσο απασχολημένοι που θα ευχόμουν να είχα περισσότερο χρόνο, έτσι εύχομαι να είναι όλοι καλά κι αν όχι, παρακαλώ πείτε μού το. Όσο για τη δεύτερη: είναι αστεία και εμπνευσμένη και σε μία ανταγωνιστική βιομηχανία είναι εύκολο να πέσεις και… πολύ δυσκολότερο να παλέψεις γι’ αυτό που θέλεις.

1.Kade-Bronze Age
-Σε εποχή οικονομικής κρίσης επηρεάζεται τελικά η παραγωγή κόμικς με κάποιον τρόπο;

*Πιστεύω ότι τα πάντα επηρεάζονται αυτόν τον καιρό… Ανάμεσα στις τεχνολογικές εξελίξεις που αλλάζουν τις καθιερωμένες δομές που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες, και της παγκόσμιας οικονομικής αλλαγής, οι άνθρωποι και οι εταιρείες πρέπει να μάθουν πώς να κάνουν περισσότερα με λιγότερα. Δεν είναι εύκολο για κανέναν αλλά ναι: οι ρόλοι μας έχουν αλλάξει αισθητά και είμαι σίγουρος πώς θα συμβεί το ίδιο και στο μέλλον.

2.Kade-Indian Golden Age
-Μίλησέ μας για τον Kade σου, το σενάριο, τι θα ακολουθήσει στο μέλλον.

*Η Arcana μόλις ολοκλήρωσε το: “Kade: Tribal Sun” το οποίο είναι η 8η συνέχεια του κόμικ και δουλεύουμε αυτή τη στιγμή το 9ο μέρος που θα μας μεταφέρει στην μοντέρνα εποχή. Η Arcana επίσης επιταχύνει τις προσπάθειες για ένα είδους Kade «ζωντανής δράσης» κάπου στο 2013 και είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι γι’ αυτό.

3.Kade-Dark Ages
-Όπως έχουμε δει στις παρουσιάσει τευχών του Kade από τον ιστότοπο της Arcana, ο ήρωας παρουσιάζεται σε κάθε ιστορία και σε διαφορετικό χρόνο και τόπο. Ίσως μία ιδέα βασισμένη στον Sláine του Pat Simons;

*Για να είμαι ειλικρινής, δυστυχώς δεν έχω ακουστά τον Sláine (τεράστια πάντως η σελίδα για αυτόν στο Wikipedia και φαίνεται σπουδαίος με μια ματιά). Η εξέλιξη του χρόνου στον Kade είναι γραμμική, από την Κλασσική Αθήνα του 489 π.Χ. μέχρι τη σημερινή εποχή, και μπορεί να διαβαστεί σε 9 μέρη. Ωστόσο δεν είναι ταξιδιώτης στο χρόνο “πηδώντας” από σημείο σε σημείο της παγκόσμιας Ιστορίας. Έχουμε προετοιμάσει την πλοκή σε ιστορική σειρά των γεγονότων, κι ο Kade έχει ωριμάσει πολύ αυτά τα 2500 χρόνια. 🙂

1
-Υπάρχει κάποιο αποφασιστικό χαρακτηριστικό που πρέπει να έχει κάθε κόμικ για να αγαπηθεί;

*Νομίζω ότι η ποικιλία αυτής της όμορφης επιχείρησης είναι το κλειδί.

Kade_TS_Cover
-Πότε αποφάσισες ότι η δουλειά σου ήταν αρκετά καλή για να εκδοθεί;
Υπάρχει κάποιο κρίσιμο σημείο που ο δημιουργός απλώς το ξέρει;
Επιπλέον, ως εκδότης, αναζητάς κάποιο αποφασιστικό χαρακτηριστικό στις υποψήφιες για έκδοση δουλειές ;

* Για εμένα ήταν απλώς ρίσκο και επιβράβευση. Έγραψα την ιστορία, σχεδίασα τον χαρακτήρα και μετά έβαλα έναν άλλο καλλιτέχνη να σκιτσάρει την ιστορία. Αυτοεξέδωσα το πρώτο τεύχος και κατάφερα να έχω τα λεφτά μου πίσω -τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο…
Ωστόσο το αγαπούσα, οπότε το συνέχισα και τώρα έχουμε μία βιβλιοθήκη που δημιουργεί εξαιρετικές ευκαιρίες.
Μιλώντας ως εκδότης, δεν απαιτείται κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό (στις υποψήφιες για έκδοση δουλειές), αλλά —προφανώς— η εξαιρετική τέχνη είναι το πρώτο πράγμα που παρατηρεί ο καθένας, οπότε ανεπιφύλακτα θα πρότεινα όλα να ξεκινούν από εκεί.

4.Kade-Feudal Japan
-Πού πιστεύεις ότι μια κόμικς κοινότητα θα πρέπει να στοχεύει σε μία χώρα με ένα όχι και τόσο ευρύ κοινό;

*Ίσως με το να ξεκινούσε να μοιράζεται ιστορίες-χαρακτήρες, εμπειρίες μέσω internet. Το επόμενο βήμα είναι να βρεθούν τα μέλη μαζί και πιθανόν να κάνουν μία σύμπραξη. Τα κόμικς είναι μία συνεργατική διαδικασία και όταν ερχόμαστε σε επαφή, πολλές σπουδαίες ιδέες μπορούν να συμβούν!

5.Kade-Russia's Red Sun

Interview with Sean Patrick O’ Reilly, publisher of Arcana Comics.

After a first «circle» of interviews taken by Greek comic creators, it’s time for a small (Christmas) change to our quest for answers and turn our attention to England and to the publisher of the «Arcana Comics» company, Sean Patrick O’ Reilly, to speak about the situation of comics in his country and other things.
We thank him for the time he took to answer our questions and for the pictures he sent to us from his comic, Kade (from the current works and the unpublished one), soon to be a movie by 1821 comics.
So, lets hand over the keyboard to Sean, shall we?

6.Kade-Wild West
-What led you to establish arcana comics? Does the phrase in your mail (the one under your signature) «Si vales, gaudeo! Illegitimi non carborundum» have anything to do with the company’s principles?

*I have loved comics since I was young growing up on X-Men, Transformers and Marvel Team-Up. I created Kade in 2002 and got the first issue published in 2004. The phrase in my email («if you’re good, I’m good» and «Don’t let the bastards drag you down») do demonstrate some of Arcana. We’re all so busy that I wish I had more time, so I hope everyone is doing well and if not, please let me know. As for the other one, it’s funny and inspirational and in a competitive industry it’s easy to get down…much harder to strive for what you want.

7.Kade-Civil War
-In a time of economic crisis is actually the comics production affected somehow?

*I think everything is affected right now…between the advancements of technology breaking paradigm structures that have been around for decades, and a global economic change, people and companies, need to learn how to do more with less. It’s not easy for anyone, but yes our roles have changed significantly and I’m sure will continue to change into the future.

8.Kade-World War II Hero
-Tell us about your «Kade», the plot, what will follow in the future.

*Arcana just completed Kade: Tribal Sun which is the 8th volume of Kade and we’re working on our 9th one which will take us to modern day. Arcana is also gearing up for a live action Kade short and we’re pretty excited about that for 2013.

9.Kade-70's Edition Solid
-As we see from Kade’s previews in arcanacomics, the hero appears in each novel in a different time and place. Perhaps an idea borrowed from Pat Simon’s Sláine?

*To be honest I sadly haven’t heard of Sláine (huge Wiki page on it though and it sounds great). Kade’s storyline is linear progression from Athens, 489 BC to modern day and can be read in the 9 volumes. But he’s not a time traveller and doesn’t jump around through history. We have released the adventures in historical order and he’s matured a lot over the 2500 years. 🙂

-Is there a decisive characteristic that every comic must have in order to be loved?

*I think diversity of this beautiful industry is the key.

-When did you decide that your work was good enough to be published?
Is there a critical point where the creator just knows it?
Furthermore, as a publisher, do you seek a decisive characteristic in the works submitted to you which makes you give a comic creation a chance?

Kade_TS_Pg_01_InksKade_TS_Pg_02_Inks

*For me it was just risk and reward…I wrote the story, designed the character and then had another artist draw the story. I self-published the first issue and managed to get my money back…literally nothing more. But I did love it and did it again and now we have a library that has created great opportunities. As a publisher there is no one characteristic required but obviously great art is the first thing anyone sees, so I would highly suggest starting there.

Kade_TS_Pg_04_Inks
Kade_TS_Pg_05_Inks
-Where do you think a comics community should aim in a country which does not have a wide comics audience?

*Maybe start simply on the Internet sharing stories, characters and experiences…the next step is getting together and possibly doing a convention. Comics are a collaborative process and when getting together many great ideas can happen!

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

ΤΑΝΚΣ 470 – «Πύργος της δύναμης»

ΤΑΝΚΣ 470

Ημερομηνία Έκδοσης: 20 Δεκεμβρίου 1980.

Τίτλος ιστορίας: Πύργος της δύναμης.

Περίληψη:

Ιταλικό μέτωπο.

Ένας άξιος Βρετανός υποκόμος στρατιώτης και υπηρέτης, ένας ευγενής Βρετανός Συνταγματάρχης, ένας σκληροτράχηλος Σοβιετικός πολεμιστής του Στάλινγκραντ και Συνταγματάρχης, ένας ευερέθιστος Αμερικανός Συνταγματάρχης, ένας ψυχρός Ναζί Συνταγματάρχης κι ένας Ιταλός Συνταγματάρχης και Κόμης, συναντιούνται και μπλέκουν στην πιο αλλόκοτη φαρσοπεριπέτεια αλληλοαιχμαλώτισης, αλληλοαμφισβήτησης και αλληλοεκτίμησης…

 

Ο Άγιος Σκρουτζ και το κρυφό υπόβαθρο-Καλές γιορτές (2012)

Μίκυ Μάους 1224

Ο θείος Σκρουτζ μπαίνει από το παράθυρο μεταμφιεσμένος σε Άη Βασίλη με ένα ψεύτικο μούσι που ετοιμάζεται να πέσει.
Τα ανιψάκια έχουν καταλάβει ήδη ότι πρόκειται για τον παραδόπιστο τσιγκούνη πολυεκατομμυριούχο θείο τους, αλλά δεν δίνουν καμία σημασία και χοροπηδάνε από χαρά. Τα δώρα στο σάκο είναι πέρα για πέρα αληθινά και ο Σκρουτζ πέρα για πέρα αποφασισμένος να τα προσφέρει, ορμώντας με ενεργητικότητα που ταιριάζει σε έφηβο.
Το δεξί του χέρι μάλιστα προδιαθέτει για κάτι τέτοιο μιας και χαιρετάει με μεγάλο ενθουσιασμό την οικογένεια κουνώντας τη σκούφια του.
Μπορεί βέβαια ο Ντόναλντ και η Νταίζη να είναι θείοι του Χιούη του Λιούη και του Ντιούη, αλλά μέχρι να μάθουμε ποιοι είναι οι γονείς των παιδιών, εκείνοι θα είναι ό,τι πιο κοντινό έχουν τα ανιψάκια σε οικογένεια.
Και μιλώντας για τους δύο αυτούς ενηλίκους, αξίζει να αναφερθεί ότι είναι τόσο εντυπωσιακή η έκπληξη του Σκρουτζ που κι ο Ντόναλντ έχει σχεδόν ενθουσιαστεί σαν παιδί. Όσο βέβαια για τη Νταίζη, εκείνη δείχνει να χαίρεται περισσότερο για τα μικρά παπιά.
Θα έχουν μία υπέροχη ανάμνηση στη ζωή τους.
Πολύ μού άρεσαν τότε τα πορτοκαλί χρώματα της ταπετσαρίας του δωματίου (ίσως από το σαλόνι της Νταίζης κρίνοντας από τις ροζέ, περιποιημένες κουρτίνες), που πλησιάζουν όλο και περισσότερο στο κόκκινο, με αποκορύφωμα το σχεδόν κόκκινο σήμα “Μίκυ Μάους” στην κορυφή του εξώφυλλου. Αλλά και η χριστουγεννιάτικη γιρλάντα-κορνίζα με το χριστουγεννιάτικο δέντρο στη δεξιά άκρη, η οποία έδινε μία εορταστική ατμόσφαιρα στο τεύχος, μού φαινόταν το κάτι άλλο.
Η συνολική κατάσταση εξέπεμπε θαλπωρή, ασφάλεια και χαρά.
Πιο πολύ όμως κι απ’ αυτήν μου άρεσε η ίδια η έκπληξη του Σκρουτζ.
Σε έκανε να νιώθεις ότι είσαι μέρος της γιορτής και στο κόμικ και στην πραγματικότητα. Και όποτε έβλεπα αυτό το εξώφυλλο αργότερα, που οι γιορτές είχαν τελειώσει, πάλι το ίδιο ένιωθα.
Έτσι περίπου συνέβη και πρόσφατα, όταν πρόσεξα τυχαία κάπου στο ίντερνετ την παραπάνω εικόνα.
Μια εικόνα που έμοιαζε να έχει μείνει σταθερή και αμετάβλητη στο χρόνο.
Αρχικά ωστόσο…
Γιατί παρατηρώντας την λίγο πιο προσεκτικά άρχισα να εντοπίζω τελείως απρόσμενα κάτι άγνωστο σε αυτήν.
Υπήρχε κάτι διαφορετικό, λες και είχε αλλάξει κάποιο υπόβαθρο.
Ή αν όχι κάποια αλλαγή, τότε κάτι που μάλλον έβλεπα και μικρός αλλά ποτέ δεν είχα πραγματικά προσέξει.
Κι αυτό το κάτι ήταν ότι το καρέ αποτελούσε μία αναφορά στην κλασσική Χριστουγεννιάτικη ιστορία του Ντίκενς όπου στο τέλος της ο τσιγκούνης Σκρουτζ έχει σχεδόν μεταμορφωθεί σε έναν γενναιόδωρο Άη Βασίλη.
Όταν δηλαδή έχει αναμετρηθεί πια με τα φαντάσματά του και έχει επιβιώσει.
Όταν επιτέλους έχει την ευκαιρία να ζήσει όπως του αξίζει, σκέφτηκα.

Ποιος να το ‘λεγε, η εικόνα πράγματι είχε αλλάξει μέσα στην ακινησία της, γιατί αυτό που τελικά είχε αλλάξει στο “κρυφό υπόβαθρο” ήμουν εγώ.

Την έβλεπα τώρα σαν παιδί και ενήλικος μαζί.

Καλές γιορτές και πάντοτε η ενήλικη σκέψη σας να κρατιέται χέρι-χέρι με τα παιδικά σας αισθήματα.

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Αγαπητό μου Comicstrades… (3 χρόνια comics τρέλας)

Αγαπητό μου comicstrades,

Σήμερα κάτι το εντυπωσιακό πρέπει να κατάφερα στο διαγώνισμα των μαθηματικών και ο δάσκαλος μού έβαλε μηδέν με θαυμαστικό!

Ο μπαμπάς που με πήρε από το σχολείο στην αρχή δεν φάνηκε να δίνει πολύ σημασία όταν του είπε ο κύριος Κρίτων τι έγραψα, αλλά όταν είδε το γραπτό ενθουσιάστηκε!

«3+3=8 και 15-4=4;», έλεγε και άρχισε να κοκκινίζει.

«10/2= 6 και 2×10= 5!» φώναξε στο τέλος και τα μάτια του πετάχτηκαν έξω από έκπληξη.

Δεν ξέρω για σένα, comicstrades, αλλά για να κάνει έτσι ο μπαμπάς πρέπει να θριάμβευσα!

Βιαστικά-βιαστικά με άρπαξε μάλιστα από το σχολείο μουρμουρίζοντας κάτι «τι ντροπή», και προφανώς θα εννοούσε πώς δεν σκέφτηκε ακόμα να μου πάρει κανένα δώρο για τα επιτεύγματά μου! Όμως μάλλον άλλαξε γνώμη και τελικά με πήγε πρώτα σπίτι.

Έπρεπε να χαρεί και η μαμά!

Και η μαμά μόλις το άκουσε ενθουσιάστηκε τόσο πολύ που έμεινε με το στόμα ανοιχτό! Οι μπάμιες δεν μου αρέσουν. Οι δυο τους άρχισαν να φωνάζουν και να βρίζει η μαμά χαϊδευτικά τον μπαμπά “ζώον”, αλλά κι εκείνος δεν πήγε πίσω και είπε τι ήθελε και την παντρευόταν. Πάντα κάτι τέτοια χαριτωμένα της λέει της μαμάς και εκείνη συγκινείται σαν τρελή, όπως τώρα, και χοροπηδάει με μανία κουνώντας το τηγάνι. Θέλω σπαθί Θάντερκατς! Εγώ δεν ξέρω τον χορό του τηγανιού, αλλά η μαμά και ο μπαμπάς είναι μανούλες σε αυτόν. Είναι ο επόμενος χορός που μαθαίνεις μετά το χορό του Ησαΐα άκουσα.

Άραγε τα φιστίκια του Σούπερ Γκούφυ κάνουν τις μπάμιες νόστιμες;

Κάποτε είχα πάει για χορούς αλλά δεν είμαι πολύ καλός. Στο χορό της αρκούδας είμαι όμως και ο πρώτος. Μάλιστα είμαι τόσο φοβερός που οι γύρω ρίχνουν το γέλιο της αρκούδας και πρέπει να το κάνουν για να με τιμήσουν για το τεράστιο ταλέντο μου. Μάλιστα λένε ότι τους θυμίζω τον Φρεντ Αστέρι. Δεν ξέρω ποιος είναι αυτός αλλά αν αυτός είναι αστέρι εγώ είμαι ξεφτέρι!

Που λες, αγαπητό comicstrades, οι δικοί μου αγαπούν τα ζώα. Κι εμένα με αγαπάνε. Μόλις ακουστεί πάντως η λέξη “ζώον”, ξεκινάει το πιο αγαπημένο παιχνίδι του σπιτιού! Η μαμά λέει τον μπαμπά “πίθηκο με περικεφαλαία”, εκείνος τη λέει “μαϊμού με τακούνια”. Εκείνη “κοπρόσκυλο του μπόγια”, μ’ αρέσει να ζωγραφίζω με μπογιές τους τοίχους του σαλονιού, εκείνος “λυσσασμένη σκύλα” σαν την μάνα της. Εκείνη “άθλιο μυρμηγκοφάγο που χώνει παντού την άθλια μυτόγκα του”, εκείνος “αλλήθωρο χαμαιλέοντα” και άλλα τέτοια χαριτωμένα.

Μια φορά ο Dan Cooper είχε ταξιδέψει με τζετ στη Σαρατόγκα. Ήταν στο τεύχος Μικρό Ερίφη No.25 αν θυμάμαι καλά.

Πολύ πλάκα έχουν οι γονείς μου όταν παίζουν με τόση ζωντάνια. Το μυστικό του γάμου είναι πολύ απλό, είχα ακούσει μια φορά που το έλεγε ο κολλητός του μπαμπά στον μπαμπά όταν πίνανε μπύρες πανηγυρίζοντας που είχε η μαμά πάει στη γιαγιά ταξίδι. Μού είπαν πως γιορτάζουν που ξεκουμπίστηκε, αλλά να μην το πω ποτέ της μαμάς γιατί αλίμονό μου! Μάλλον καμιά έκπληξη θα της ετοιμάζουν όταν γυρίζει, οπότε δεν θα πω λέξη. Το μυστικό για κάθε καλό γάμο είναι λέει ο φίλος του μπαμπά, ο Cortoγιώργος, ότι για κάθε ταλiροφονιά υπάρχει και μια φραγκοφαγάνα. “Αμ πως!” που λέει και ο Χατζηχρήστος!

Ή μήπως ο Χατζιαβάτης;

Πάντα τους μπερδεύω αυτούς τους δύο! Τόσες ταινίες που έχουν παίξει Χοντρός-Λιγνός είναι λογικό να μπερδεύομαι λιγάκι! Κάντε κράτει ρε παιδιά. Σχέδιο Καλικράτη!

Και οι μπουργκάνες μού αρέσουν πέρα από τα σπαθιά.

Η μαμά με τη γυναίκα του φίλου του μπαμπά μου λένε, απ’ την άλλη, ότι οι άντρες είναι σιχαμερά βιτσιόζικα τεμπέλικα ανήθικα γουρούνια, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί το «βιτσιόζικα». Αφού τα γουρούνια δεν κρατάνε βίτσες! Κανένα μεγαλίστικο αστείο θα είναι πάλι τούτο, μπρρρ πάγωσα.

Άραγε ο Μαγκάιβερ πήγε σε κανένα επεισόδιο στους πόλους;

Μια φορά έβαψα τον τοίχο στο σαλόνι με μπογιές και ο μπαμπάς τράβαγε τα μαλλιά του. Ίσως γι’ αυτό να είναι καραφλός. Του είπα ότι έκανα μια τοιχογραφία αλλά κάτι μου είπε εκείνος ότι θα με κάνει χαλκομανία και τότε ήρθε η μαμά και με στείλαν για ύπνο και γίναν μπίλιες απ’ ότι μου είπε η μαμά μετά. Κι εμένα μ’ αρέσουν οι γκαζιές και δεν έπρεπε να με στείλουν για ύπνο. Βέβαια εκείνοι όταν παίζουν κάνουν σαν να τους σφάζουν, αλλά δε βαριέσαι, θα έχει κι αυτό τη γοητεία του. Αύριο πρωί πρωί, που έχει ο μπαμπάς ρεπό, θα πάω πρωί-πρωί στο δωμάτιο των μεγάλων να παίξουμε με τον μπαμπά γκαζιές όπως κάνει με τη μαμά. Θα λατρέψει την έκπληξή μου, το νιώθω!

Ανταλλάζω μασημένες ροζ τσίχλες Μπιγκ Μπάμπολ για πολεμικά κόμικς. Θα τηρηθεί αυστηρή προτεραιότητα επικοινωνίας!

Η μαμά είναι πολύ περήφανη για εμένα και τα κατορθώματά μου. Ο μπαμπάς μου επίσης το ‘χει να το λέει ότι το στόμα μου είναι τόσο μεγάλο που πρέπει να βουρτσίζω τα δόντια μου με πιγκάλ!

Θέλω σπαθί Θάντερκατς βαρβάτο, όχι πιγκάλ, ούτε μινιατούρα ξίφος Χίμαν δώρο με φωτεινό αγκαλίτσα.

ΟΛΑ ΚΙ ΌΛΑ!!!

Τότε η μάνα μου τον στέλνει σε εκείνο το μέρος του σπιτιού που ακούω συνέχεια αλλά ποτέ δεν βλέπω, «στοδιάολο» το λένε. Φαντάζομαι κάπου μεταξύ κουζίνας και μπαλκονιού είναι αυτό. Μετά από μια τέτοια υπόδειξη της μαμάς, ο μπαμπάς πηγαίνει ή κάτω από τον απορροφητήρα βγάζοντας καπνούς από το κεφάλι ή στο μπαλκόνι για να του πέσει η πίεση.

Ο Κρίτων είναι είναι ένα μυθικό τέρας της θάλασσας που έζησε όταν εφευρέθηκαν τα πιάτα και είναι Τρίτων και φαρμακερόν τέρατο στην ιεραρχία της σαρδέλας Φλόκος. Ο δάσκαλος μου έβαλε στο διαγώνισμα μυθολογίας, αντί για βαθμό, τη λέξη: “Κακ-άριστα” για αυτήν την απάντηση. Όταν στο γραφείο των δασκάλων το έδειξε στον Αndrea -ξέρεις, εκείνον τον σουβλακοφάγο με την “τζυμπριακή” προφορά- και στα άλλα φιλαράκια του, στο διάλειμα, όλοι κακαρίζαν σαν κότες από χαρά και συγκίνηση για μένα. Κάναμε και το διπλάσιο διάλειμμα εκείνη την ημέρα για ανταμοιβή, ωραία ήτανε!

Σαν κότες; Χμμμ…

Η μαμά συχνά λέει ότι ευτυχώς που δεν είμαι αχαΐρευτος σαν τον αχαΐρευτο τον μπαμπά, όπως νόστιμα λέει τον μπαμπά και με λατρεία, και να μην ανησυχώ ποτέ αν θα γίνω γιατί αυτό είναι κάτι κληρονομικό –ευτυχώς!-.

Δεν ξέρω τι εννοεί με αυτό, αλλά μάλλον εννοεί ότι κάποτε θα μου το αφήσει στην κληρονομιά και δεν θα το χάσω λοιπόν αυτό το κελεπούρι!

Και που λέτε, πανηγυρίζοντας οι δυο τους για τα μαθηματικά μου επιτεύγματα, όρμησα στη μέση και τους είπα, «αφού είμαι τόσο δυνατός στα μαθηματικά θα γίνω όταν μεγαλώσω ορκωτός λογιστής!». Μ’ αρέσουν οι φάλαινες όρκες και θα αγοράσω μια για την μπανιέρα όταν βγάλω δικά μου λεφτά. Τα παπάκια είναι πια τρε μπανάλ!

Ξαφνικά ησυχία.

Ο μπαμπάς το σκέφτηκε και είπε ότι ήταν εκπληκτική ιδέα και σε αυτήν τη χώρα θα πάω πολύ μπροστά με τα μαθηματικά που ξέρω! Μάλιστα λέει να κάνω και τη δική του φορολογική δήλωση όπως κάνω τις αφαιρέσεις. 15 χιλιάδες Ευρώ εισόδημα μείον 4 χιλιάδες τα έξοδα και θα βρεθούμε ότι τελικά μείναμε με 4 χιλιάδες, «μπορεί να έχουμε και επιστροφή φόρου» λέει. «Θα μεγαλώσω και θα μάθω το κόλπο να φαίνεται και όμορφο στο μάτι αυτό που θα κάνω», λέει. Μάλλον ο λογιστής πρέπει να έχει σχέση με την τέχνη. Εγώ πάντως κάνω φοβερές τοιχογραφίες.

«Μόνο να μη γίνεις ευφοριακός», μου είπε στο τέλος και μου έδωσε ένα δίευρο να το φάω μαντολάτο. Κι αφού με χτύπησε στην πλάτη με καμάρι έφυγε στον καμπινέ να κάνει μπάνιο και να τρίψει την πλάτη του με εκείνη τη βούρτσα, το πιγκάλ που λέγαμε, γιατί δεν φτάνει να την τρίψει με τα χέρια του.

Αφού ο ευφοριακός κάνει ωραία πράγματα γιατί να μην γίνω; Θα το σκεφτώ σοβαρά πιο μετά. Μάλλον ο μπαμπάς από τη χαρά του για τα σημερινά μου κόλπα κουράστηκε και μπερδεύτηκε.

Τέλος πάντων, εγώ θα επενδύσω το κεφάλαιο των δύο ευρών σε hedge funds υψηλού ρίσκου -ε, να μην παίζουμε τώρα για πενταροδεκάρες!-. Τώρα που το spreads είναι άπαιχτα, με τη διαίσθησή μου θα τα κάνω πολλά τα ευρά! Θα αγοράσω τον ουρανό με τα άστρα. Και για τη μαμά δώρο μια γλάστρα.

Μετά η μαμά με φίλησε στο μέτωπο και είπε ότι θα γίνω μάλλον διπλωμάτης, όπως αποσόβησα την κρίση. Τώρα που το σκέφτομαι κάτι για σοβάδες εννοεί και μάλλον θα έχει σχέση με το λογιστή και τις τοιχογραφίες που ξέρω να φτιάχνω και μάλλον θα είναι χρήσιμη ικανότητα και θα προκόψω και θα αγοράσω και ένα σακί κομάντος και ένα μαστέλο πασατέμπος και ολόδικό μου βυτίο Μπυράλ να κάνει η όρκα μου μπάνιο.

Το είπαμε παιδάκι μου, ορκωτός λογιστής όχι παίξε γέλασε!

Κότες; Χμμμ…

Αν θέλω να πάρω και κότες θα το πω στο φιλαράκι μου τον Μάνο να ανοίξουμε μαζί μαγαζί ως Ορκότες λογιστές! Orcs Logistics για τους Αγγλόφωνους… Το κατέχω το ρημάδι, που ξεκίνησα φροντιστήριο. Πώς τα παίρνω τα ρημάδια, μια παρόμοια περίπτωση είχα δει και στον Καραγκιόζη εναντίον Φου Μαντσού.

Εξάλλου Πρώκτις μέικς μπέττερ! (Practice makes better, για όσους δεν ξέρουν καλά Ελληνικά).

Τρώω Ντέρμπι και βάζω γκολάκια σαν κεφτεδάκια! Και για όσους δεν με πιστεύουν: “Σουτ! Τα λόγια είναι περιττώματα”, όπως γράφει και μια διαφήμιση στο οπισθόφυλλο σε ένα περιοδικό Μάχη που διαβάζει ο μπαμπάς όταν θέλει να ξε-ενθουσιαστεί από τα αξέχαστα που κάνω στο σχολειό! Έτσι ακριβώς συμβαίνει όπως στα λέω, comicstrades!

Πω πω πω, όσο περνάει η ώρα ανεβαίνει η απόδοση πατόκορφα, ζωγραφίζω το αγόρι!

Ωραίο περιοδικό!

Χρόνια πολλά, comicstrades, σου έγραψα τα νέα μου.

Βλέπω ότι αυτόν τον καιρό έχεις πάει σε άλλη χώρα γιατί πιο παλιά στο site ήσουν “.gr” ενώ τώρα είσαι “.me”. Έχω ρωτήσει έναν άλλο φίλο του μπαμπά -εκ Γαλής χώρας διανέμων παρακαλώ! (ξέρω και τη μαλλιαρή γλώσσα όπως βλέπεις)-, που είναι προγραμματιστής (ξέρει να προγραμματίζει το βίντεο να γράφει κασέτες), όταν πίναν τις προάλλες μπύρες, πού είναι το “.me”, αλλά μου απάντησε λίγο ζαλισμένος ότι το μόνο που ξέρει τώρα δα, μιας και είναι τύφλα, είναι τα meme.

«Παιζί μου εκεί στα μεμε που είναι τώγα το comicstγades πγέπει να πεγνάει καλά!» και γελάει ο κυρ Thespian σαν μεθυσμένος μπυρατής. Εμ βέβαια με τόσα μπυρόνια που έχει πιεί!

Πολύ χαίρομαι για τη γιορτή σου, comicstrades, αλλά φαντάζομαι το ίδιο και τα άλλα παιδάκια που σού γράφουν από τα σχόλια.

Χρόνια πολλά και τώρα που έχεις προσθέσει έναν ακόμα χρόνο από πέρυσι που ήσουν δύο, και πριν που ήσουν ένα –εννιά επί ένα τρίτο στην κυβική ρίζα υψωμένη στη δύναμη του μηδενός, για να στο εξηγήσω απλά (Μα αυτή η ευφυΐα μου είναι μια γεωμετρική πρόοδος αρνητικού προσήμου. Δεν παίζομαι!!).

Θα γίνεις κανένα ντερέκι τώρα που είσαι πια δώδεκα χρονών. Εμ, βέβαια, τόσα άρθρα και αναρτήσεις που μας αμολάς και μας φλόμωσες τόσο πρέπει να είσαι. Είδες; Έκανα και εμπειρική επαλήθευση ασυναρτήσει της αναπαραγωγής άρθρων που κάνεις (είπαμε ξέρω τη μαλλιαρή σε σημείο ξεμαλλιάσματος!).

Μωρέ επίορκος λογιστής θα γίνω, βλέπω ήδη την όρκα να τσαλαβουτάει δίπλα απ’ το πιγκάλ και να παίζουμε μαζί Μόμπι Ντακ! Ξέρεις, εκείνη την ταινία με τον καπετάνιο Ζαν Λουκ Πικάρντ με το πλοίο Enterprise που μετά έγινε κόμικ και πρωταγωνιστής ήταν εκείνη η άστοργη φάλαινα, ο Μόμπι Μακ Ντακ!

Πολύ ωραία και η ταινία και το κόμικ που βγήκε αργότερα.

Αγοράζω δωρεάν τις τύχες από τα πάντα. Οι αποστολές χρεώνονται στον αποστολέα. Δράττεσθε της ευκαιρίας κοσμάκη! Δεκτές και Κουκουρούκου με θέμα “πολιτικοί της Σύγχρονης Ελλάδας!”. Μην το σκέφτεστε άλλο!

Επίσης είδα και το Τζέιμς Μποντ εναντίον πτεροδάκτυλου. Βέβαια οι μεταφραστές στα Αγγλικά έβαλαν Goldfinger κατά λάθος, αλλά δεν πειράζει. “Ι expect you to fly, my dear Watson” έλεγε ο Αρθούρος Κόρνα Ντόυλ κρατώντας το εξκάλιμπερ στον Ζαγκόρ (όχι τον ποδοσφαιριστή του Euro2004, τον άλλον που έπαιζε στα Sci-fi Γούεστερνς) εναντίον αητών.

Βέβαια ο Ζαγκόρ πέταξε τρία γκολάκια με το μπαστούνι του γκολφ Τόμαχοκ και καθάρισε το ματς κι ας είχε τόση άμμο εκεί στην έρημο του Έβεργκλεϊντ…

Συγνώμη και μπαρδόν με το συμπάθιο, Έβερεστ!

Και μόνο και μόνο γι’ αυτό και τη φοβερή ατάκα του Αρθούρου Κόναν Ντόλυ και Λούκι Λουκ της στρογγυλής τραπέζης της Ελλάδος ήταν ταινιάρα ο Τζέσε Τζέημς Μποντ εναντίον Σουλεϊμάν.

Ταμάμ!

Σε αγαπώ, comicstrades, όπως αγαπιούνται οι γονείς μου μεταξύ τους και καλά κρασιά!

Το δε τελευταίο είναι η standard ευχή που μου δίνει ο μπαμπάς για να δηλώσει τη χαρά του όταν λέω κάτι έξυπνο. Και όταν συμβαίνει αυτό χαίρεται τόσο που του ανεβαίνει η πίεση και γίνεται κατακόκκινος από τη ζέστη!

Οπότε εγώ, μιας και I know English like a flu. So fluently δηλαδή, για να τον αποτελειώσω του πετάω κι ένα “Daddy, daddy cool” και η κατάσταση αποτεφρώνεται ολοσχερώς!

Για άλλη μια φορά ξανά και πάλι να ξαναματαπώ να ζήσεις, comicstrades κι ας είναι μαζεμένοι όλοι οι μουρλοί να σε διαβάζουν. Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή!

Respect brother! We will always have Paris!

Δικός σου ασαφώς, ανυπολήπτως και αποτελειωτικώς, μέσα από άπατη ψυχική αποκαρδιότητα!

Το μεγάλο μπλε στρουμφάκι velle (αυτό με το Κράνος, όχι το Merito με τη λαβή),

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

ΚΡΑΝΟΣ 550 – «Πεδίο Θανάτου»

KRANOS 550 COVER CT

ΚΡΑΝΟΣ 550

Ημερομηνία Έκδοσης: 1 Ιουλίου 1980.

Τίτλος ιστορίας: Πεδίο Θανάτου.

Περίληψη:

Λέρβικ 1940.

Όταν οι κομάντος του αντισυνταγματάρχη Ντέλανυ αποβιβάζονται στο νησί, ένας Νορβηγός πολίτης προσεγγίζει τη μονάδα και δίνει πληροφορίες για τους Γερμανούς.

KRANOS 550 INSIDE CT

Ο Ντέλανυ πιστεύοντας ότι αυτές είναι αληθινές διατάζει αμέσως τον υπασπιστή του, Μπάρυ, να αναλάβει δράση.

Εκείνος όμως δεν είναι σίγουρος ότι πρέπει να έχουν εμπιστοσύνη στον πολίτη και παραλλάσσει το σχέδιο επίθεσης.

Η κατάληξη είναι μία πανωλεθρία και ο ίδιος θα βρεθεί σε άλλη μονάδα, πολύ μακριά από το Λέρβικ.

Και τι δε θα έδινε ο Μπάρυ για να διαπιστώσει αν τελικά το λάθος του ήταν εκείνο που οδήγησε στην καταστροφή.

Κάποτε ωστόσο η τύχη θα του χαμογελάσει και θα έχει την ευκαιρία να το διαπιστώσει…