Monthly Archives: Νοέμβριος 2012

ΚΡΑΝΟΣ 802 – «Θάνατος και δόξα»

ΚΡΑΝΟΣ 802

Ημερομηνία Έκδοσης: 30 Απριλίου 1985.

Τίτλος ιστορίας: Θάνατος και δόξα.

Περίληψη:

Σικελία.

Ο νεαρός υπολοχαγός Μάικλ Μπλαίηντ είναι ο αντικαταστάτης του πεσόντος αξιωματικού της 9ης διμοιρίας του 8ου τάγματος Καναδών Οπλιτών. Θέλει με μεγάλο ζήλο οι βετεράνοι στρατιώτες που έχει υπό την ηγεσία του να τον αγαπήσουν και να τον σέβονται σαν τον πεσόντα προκάτοχό του.

Όμως αυτό δεν είναι εύκολο.

Ούτε την καθοδήγησή του χρειάζονται οι βετεράνοι, ούτε κάτι κοινό δείχνουν να έχουν με τον νεαρό Μπλαίηντ.

Ο πόλεμος όμως θα το δημιουργήσει.

Και αυτό το κάτι δεν θα είναι ευχάριστο για τον νεαρό υπολοχαγό. Το κόστος της εκτίμησης των Βετεράνων θα είναι τεράστιο και τελικά δυσβάσταχτο.

 

ΤΑΝΚΣ 352 – «Επιφυλακή για επιδρομείς!»

ΤΑΝΚΣ 352

Ημερομηνία Έκδοσης: 16 Σεπτεμβρίου 1978.

Τίτλος ιστορίας: Επιφυλακή για επιδρομείς!

Περίληψη:

Ακτές Κορνουάλης-Ρόκυμαουθ, Απρίλιος 1942.

Μία μικρή αντιαεροπορική ομάδα από τέσσερις Βρετανούς στρατιώτες που δεν έχουν πολεμήσει ποτέ και “πεθαίνουν” από ανία στις ήσυχες υπηρεσίες τους για την προστασία αέρος, καταρρίπτουν ένα αεροπλάνο που τελικά αποδεικνύεται ότι ήταν Βρετανικό…

Ο διοικητής θυμώνει τόσο πολύ με αυτήν την τετράδα των ανίκανων που τους μεταθέτει αμέσως στα μαγειρεία.

Ο στρατιώτης όμως που καθαρογράφει τις διαταγές μπερδεύεται και κατά λάθος δίνει εντολή η αντιαεροπορική ομάδα να μεταβεί στη Γαλλία και εκεί, μαζί με τους Μακί της γαλλική αντίστασης, να εκτελέσει μία παράτολμη αποστολή κομάντος.

Τα τραγελαφικά περιστατικά αρχίζουν αμέσως μόλις η ομάδα πατήσει το πόδι της στην κατεχόμενη Γαλλία και το ερώτημα που δημιουργείται αστραπιαία είναι ένα: θα καταφέρουν αυτοί οι ατζαμήδες έστω να επιβιώσουν;

Συνέντευξη με τον δημιουργό Γιώργο Γούση

Σειρά του δημιουργού Γιώργου Γούση (https://comicsmagic.wordpress.com/2012/11/11/παρουσίαση-comics-site-shyborg/) να υποστεί μία μικρή ανάκριση. Βέβαια ο σκοπός ήταν να μας λύσει μερικές απορίες για κάποιες συγκεκριμένες πτυχές των κόμικς, αλλά εκείνος φρόντισε να μας εξηγήσει ταυτόχρονα και κάποια επιπλέον ζητήματα, που ούτε καν σκεφτήκαμε να αναρωτηθούμε πάνω σε αυτά, και να μας μιλήσει γενικώς για πράγματα και καταστάσεις όπως είναι, χωρίς περιστροφές.
Τον ευχαριστούμε θερμά για το χρόνο που μας διέθεσε.

Ας ξεκινήσουμε με το κόμικ που ετοιμάζεις αυτόν τον καιρό Γιώργο. Πες μας κάποιες λεπτομέρειες σχετικά.

Ετοιμάζω ένα κόμικ, για την ακρίβεια ένα demo του αρχικά, το οποίο σκοπεύω να το προτείνω σε διάφορους εκδότες, στο εξωτερικό κυρίως αλλά και το εσωτερικό. Τίποτα δεν αποκλείεται. Όσον αφορά στο θέμα, είναι μια ιστορία την οποία έχω στο μυαλό μου εδώ και δύο χρόνια. Αρχικά έκανα έρευνα και αργότερα «συνάντησα» τον Γιάννη Ράγκο (http://www.biblionet.gr/author/38697/Γιάννης_Ράγκος), ειδήμονα στην θεματολογία αυτή της ιστορίας, εξαιρετικό συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων και φίλο των κόμικ με το οποίον συνεργαζόμαστε σε αυτήν την προσπάθεια. Πρόκειται για την ζωή και την μεταξύ σχέση δύο αδερφών, ληστών στην Ήπειρο, στις αρχές του 20ου αιώνα. Ξεκινώντας απ’ το 1909 και τελειώνοντας το 1930, η αφήγηση — εμπνευσμένη από αληθινά περιστατικά — περιγράφει λίγο-πολύ όλη την ζωή τους και έχει για φόντο τα μείζονα γεγονότα μιας περιόδου που διαμόρφωσε τον σημερινό «χάρτη» της χώρας.

Πιστεύεις ότι το «Ελληνικό στοιχείο» στα κόμικς μπορεί να παίξει κεντρικό ρόλο στη δημιουργία Ελληνικής σχολής;

Εξαρτάται από το τι εννοείς «Ελληνικό στοιχείο». Οι Γάλλοι, οι Βέλγοι, οι Αμερικάνοι, οι Ιάπωνες κτλ. που έχουν σχολές, δεν απεικονίζουν απλώς τις χώρες τους ή χρησιμοποιούν φολκλόρ στοιχεία για να αποκτήσουν χαρακτήρα οι δουλειές τους. Αλλά, επηρεασμένοι από τις κουλτούρες τους, έχουν εφεύρει γλώσσες και κώδικες στην τέχνη των κόμικς, τις οποίες χρησιμοποιούν μόνο αυτοί και αυτό τους κάνει αναγνωρίσιμους. Μετά εμείς αυτό το είπαμε «Ιαπωνική σχολή», «Γαλλική σχολή» κτλ. Δηλαδή, τα αφηγηματικά μέσα (σχεδιαστικό ύφος , αφηγηματικό ύφος, θεματολογία, τρόπος γραφής των κειμένων, διαστάσεις εκδόσεων κτλ.) που χρησιμοποιεί κάθε μία από αυτές τις σχολές είναι ιδιαίτερα και τις χαρακτηρίζουν. Αυτό έχει γίνει μέσα από μια διαδικασία που προϋποθέτει εμπόριο. Δηλαδή το κάθε στυλ από αυτά έχει γίνει trademark, παράγονται πολλά κόμικ κάθε χρόνο και καταναλώνονται αρκετά ώστε να υπάρχουν κέρδη. Δυστυχώς, αν δεν υπάρχει αυτό, το οποίο θα έχει ανάγκη από πολλούς σχεδιαστές και με τα χρόνια θα αποκτήσει συγκεκριμένη μορφή, δεν μπορεί να υπάρχει και το άλλο, που είναι η δημιουργία σχολής. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, ούτε σημαίνει πως δεν έχουμε καλούς σχεδιαστές. Απλώς ο κάθε σχεδιαστής έχει άλλες επιρροές με αποτέλεσμα να δημιουργεί κόμικς επηρεασμένα από κάποια σχολή του εξωτερικού ή με εντελώς δικό του ύφος.

Λεπτομέρειες, όπως η εισαγωγή Ελληνικών εικόνων (π.χ. καθημερινότητας) μπορούν να δώσουν κάποιο έναυσμα;

Δεν είναι οι εικόνες που κάνουν την διαφορά αλλά το πώς αφηγούνται τις ιστορίες τους. Δεν μοιάζουν απλώς τα σχέδιά τους, είναι πιο γενικό. Ξεκινάει με το τι ιστορίες λένε, με την μυθολογία που έχουν εφεύρει και φτάνει στο πόσα καρέ συνήθως χρησιμοποιούν στις σελίδες τους ή σε πια μορφή τα εκδίδουν. Όμως, ακόμα και στις χώρες που έχουν σχολή, θα δούμε πως υπάρχουν δημιουργοί που δημιουργούν ανεξάρτητα, με τελείως προσωπικό τους τρόπο και μας παρουσιάζουν, μας προσφέρουν την δική τους ματιά, αλλάζοντας συχνά πυκνά το ίδιο το μέσο, εφευρίσκοντας νέες μεθόδους αφήγησης. Η παρουσία όμως σχολής στα κόμικς παίζει βασικό ρόλο στο να εκπαιδεύει τους νέους αναγνώστες.

Πώς βλέπεις την Ελλάδα από πλευρά παραγωγής δημιουργιών και γενικά ευκαιριών να έρχονται νέα κόμικς στο κοινό;

Η παραγωγή κόμικς στην Ελλάδα κυμαίνεται σε συμπαθητικά επίπεδα για μια χώρα που τα κόμικς δεν ανήκουν στην κουλτούρα της. Όμως είναι ακόμα αρκετά ομφαλοσκοπική, με αποτέλεσμα να μην κεντρίζει το κοινό που είναι, ούτως ή άλλως, απαίδευτο με τα κομικς. Οπότε ή θα προσπαθήσεις εσύ σαν δημιουργός να ανοιχτείς και να κερδίσεις αυτό το κοινό ή θα ψάξεις να βρεις το έτοιμο κοινό σου σε άλλες χώρες που έχουν τα κόμικς στην κουλτούρα τους. Για το μέλλον, δεν πιστεύω πως θα γίνει ποτέ κάποια συντονισμένη κίνηση. Όπως για όλα τα πράγματα στην Ελλάδα, θα βασίσω τις ελπίδες μου στις περιπτώσεις των μεμονωμένων ανθρώπων με μεράκι που πασχίζουν και τα καταφέρνουν. Αν υπάρξουν αυτοί, τότε θα γίνει η αρχή για να αποκτήσουν μια καλύτερη θέση στα μάτια του μελλοντικού Έλληνα τα κόμικς.

Αν οι δημιουργοί «συνασπίζονταν» σε μία κοινή προσπάθεια, κάποια από κοινού εκδοτική κίνηση ας πούμε, πιστεύεις ότι θα δινόταν μία ώθηση σε μία εποχή που οι κάθε είδους εκδόσεις έχουν ατονίσει;

Και το κεφάλαιο πού θα βρεθεί; Δεν είναι τόσο απλό. Το θέμα είναι πρώτα εσύ σαν δημιουργός να φτιάξεις κάτι που να αξίζει να διαβαστεί από το κοινό και μετά, αυτό που έφτιαξες να καταφέρει να φτάσει σε αυτούς που τους αξίζει να το διαβάσουν. Τέλος, αυτοί πρέπει να είναι τόσοι όσοι χρειάζονται ώστε εσύ να έχεις κέρδος για να καταφέρεις να ζήσεις και να φτιάξεις το επόμενο κόμικ σου. Ούτε στο εξωτερικό σου εγγυάται κανείς πως θα βρεθεί αυτός ο ικανός αριθμός αναγνωστών αλλά εκεί, όταν απευθύνεσαι σε έναν εκδότη που ειδικεύεται στα κόμικς και έχει κάποιες κερδοφόρες σειρές, αν αυτός κρίνει την δουλειά σου άξια προς επένδυση, τότε θα πάρει το ρίσκο να την χρηματοδοτήσει και να την εκδώσει, ποντάροντας πως υπάρχει ήδη ένα εκπαιδευμένο κοινό στο οποίο απευθύνει την δουλειά σου και ελπίζει να την εκτιμήσουν και πως τουλάχιστον δεν θα καταστραφεί οικονομικά. Έχει δηλαδή ένα κεφάλαιο διαθέσιμο για την έκδοση νέων δημιουργών και αν του βγει του βγήκε. Υπάρχουν και στην Ελλάδα δημιουργοί και εκδότες που το παλεύουν, αλλά δυστυχώς το «κοινό» δεν φτιάχνεται ούτε εύκολα, ούτε από την μια μέρα στην άλλη. Επίσης, ούτως η άλλως είμαστε λίγοι και διαβάζουν ακόμη λιγότεροι, όχι μόνο κόμικς, γενικά.

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

ΤΑΝΚΣ 451 – «Αποστολή Απελπισίας»

ΤΑΝΚΣ 451

Ημερομηνία Έκδοσης: 9 Αυγούστου 1980.

Τίτλος ιστορίας: Αποστολή Απελπισίας.

Περίληψη:

Ακτές Γιουτλάνδης.

Ο υποσμηναγός Ρόμπυ Μίτσελ, ο συμπιλότος του Τομ Κέιν και ο παρατηρητής επιστήμονας Μπάξτερ βρίσκονται σε μία στρατιωτική πτήση επιστημονικού ενδιαφέροντος, όταν συναντάνε μία τορπιλάκατο.

Ο Μίτσελ αποφασίζει αμέσως και άσχετα από την αποστολή της ομάδας, να την βυθίσει.

Το αποτέλεσμα είναι να σκοτωθεί ο Κέιν, και ο Μπάξτερ να συλληφθεί από τους Γερμανούς της τορπιλακάτου.

Ο Μίτσελ όμως γλυτώνει και καταφέρνει να γυρίσει στη βάση του, όπου πέφτει σε δυσμένεια.

Μέχρι που σε μία αποστολή για τη διάσωση του Μπάξτερ, ο διοικητής αποφασίζει να του δώσει μία δεύτερη ευκαιρία. Μαζί με αυτόν και σε άλλους δύο παράτολμους βαθμοφόρους επίσης σε δυσμένεια.

Και οι τρεις άντρες ενθουσιάζονται με αυτήν την εξέλιξη και ταυτόχρονα ανησυχούν για το αν θα καταφέρουν να εξιλεωθούν.

Περισσότερο όμως απ’ όλους ο Μίτσελ.

Ο υποσμηναγός δεν πρέπει να κάνει το παραμικρό λάθος για να εξελιχθούν όλα ομαλά. Πρόκειται για ένα φορτίο που προστίθεται επάνω στο ψυχολογικό μειονέκτημα που νιώθει ο Βρετανός εξαιτίας των ενοχών της απερισκεψίας του.

Μάλιστα μαζί με αυτά ο υποσμηναγός θα βρεθεί σύντομα να αντιμετωπίζει και αστάθμητους παράγοντες της επιχείρησης, που μπορεί να του κοστίsουν τη ζωή…

 

ΚΡΑΝΟΣ 732 – «Ιπτάμενη Δύναμη»

ΚΡΑΝΟΣ 732

Ημερομηνία Έκδοσης: 27 Δεκεμβρίου 1983.

Τίτλος A’ ιστορίας: Ιπτάμενη Δύναμη.

Περίληψη:

Βάσεις Ανατολικής Αγγλίας.

Η διοίκηση βομβαρδιστικών οργανώνεται κατά της Γερμανικής λαίλαπας. Σε μία από τις πρώτες πτήσεις του νέου τύπου βομβαρδιστικού Lancaster ο πιλότος Ντέηβ τραυματίζεται ελαφρά και του αφαιρείται το δικαίωμα πτήσης μέχρι να αναρρώσει πλήρως. Μέχρι τότε όμως θα πρέπει να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε μία μονάδα που ούτε καν του είχε περάσει από το μυαλό ότι θα μπορούσε ή θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί ως πιλότος…

Τίτλος Β’ Ιστορίας: Η χειροβομβίδα.

Στον πόλεμο συχνά ένα ευφυές τέχνασμα είναι πιο σημαντικό και από μια χειροβομβίδα…