Monthly Archives: Μαΐου 2012

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΕΛΙΔΑΣ: «Έλλη να ένα μήλο»

Έλλη, να ένα μήλο.

 

Άλλος ένας ανελέητος σκαπανέας αναμνήσεων και στιγμών που είναι αδύνατον να ξεχαστούν.

Πραγματικά ολίγη απ’ όλα, όπως βέβαια και η ζωή είναι ολίγη απ’ όλα.

Ελαφριά παρουσίαση με πολύ βαριά νοήματα και προβληματισμούς.

Θα “σοκαριστείτε” με τα πρόσωπα που θα βρείτε καταγεγραμμένα στα καρνέ των αναμνήσεων και της προσοχής του συντάκτη, καθώς επίσης και με γεγονότα, καταστάσεις αλλά και φωτογραφίες παλαιότερων καιρών που δεν θα μπορούσατε να φανταστείτε ότι υπάρχουν!

Οι δημοφιλείς αναρτήσεις πέφτουν ίσως πιο εύκολα στο μάτι (δεν αποκαλύπτουμε περισσότερα με την εικόνα, να μπείτε και να εκπλαγείτε με το τι περιλαμβάνουν…)

Εικόνες ντοκουμέντα, όπως για παράδειγμα οι παρακάτω που αποκαλύπτουν τη δομή της τυπικής οικογένειας προηγούμενων εποχών και διάφορα άλλα πολιτιστικά στοιχεία (ο παππούς μάλλον αποδήμησε εις κύριον, η καλοκάγαθη γιαγιά μάλλον προέρχεται από την πλευρά της μητέρας. Ψαράκι τρώμε σήμερα -λιτά και ωραία- όπως ορίζει και η μεσογειακή διατροφή. Καλώς ήρθε το αυτοκίνητο και η αστικοποίηση. Η γιαγιά μένει πίσω -σαν τέλος εποχής- και χαιρετάει. Ο εκμηδενισμός αποστάσεων μεταξύ πόλης-χωριού επίσης είναι γεγονός).

Τέλος, και μια εικόνα για κλείσιμο, που είναι ανεξίτηλα χαραγμένη στις αναμνήσεις πολλών…

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ SITE – «ΣΚΙΤΣΟΚΟΣΜΟΣ»

www.periklhs.comwww.periklis12.wordpress.com)

Σήμερα θα ξεφύγουμε λίγο από τα comics και θα πάμε σε διπλανή πόρτα…

Ψάχνοντας στο ίντερνετ για κάποια σατυρικά σκίτσα και γελοιογραφίες, δεν μπόρεσα να μη παρατηρήσω τις καυστικές και έξυπνες δουλειές του Περικλή.

Κάθε μέρα και κάτι καινούριο για την (ευρύτερη) επικαιρότητα.

Μπορείτε να τα δείτε και σε κατηγορίες.

Από το Σεπτέμβριο του 2010, με την απαγόρευση του τσιγάρου στους δημόσιους χώρους, μέχρι τώρα (σχεδόν Ιούνιο 2012 και την απαγόρευση της πολιτικής στους δημόσιους χώρους -θα έλεγα!-), ο Περικλής αφουγκράζεται προσεκτικά τον Ελληνικό παλμό και τον σατυρίζει ανελέητα, ακόμα και σε διαστάσεις κόμιξ θεματολογίας.

Να αναφερθεί ότι στη δεξιά στήλη του blog υπάρχουν ενδιαφέροντα παραθυράκια-έναυσμα για προβληματισμό, αλλά και αξιοπρόσεκτες πληροφορίες και προτάσεις για έναν δρόμο που ίσως να μας απομακρύνει από το σημερινό τέλμα.

Το blog δίνει το παρόν και μέσα από Youtube, Twitter και Facebook.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ COMICS BLOG – Comics Memories

Αυτό ακριβώς που λέει!

Ένα site που βάλθηκε να μελετήσει τα comics (παλιά και όχι μόνο) και τις αναμνήσεις που μας φέρνουν αυτά, ακόμα και κοιτάζοντας μια μόλις τυχαία εικόνα τους.

Πολύ όμορφες αναρτήσεις που περιλαμβάνουν από Περιπέτεια (και μάλιστα το 1ο τεύχος), Συλλεκτικά Κόμιξ Ντίσνευ, Λούκυ Λουκ και πολλά αρκετά ακόμη.

Αν δεν θέλετε να ψάχνετε σελίδα-σελίδα τα άρθρα (από το πιο πρόσφατο στο παλαιότερο), με κλικ στο μενού στη δεξιά και κάτω πλευρά της οθόνης ξεδιπλώνονται πολύ περιποιημένες παρουσιάσεις με σημαντικά στοιχεία από το εσωτερικό αγαπημένων τευχών που περιλαμβάνουν από γενεαλογικά δέντρα ηρώων, βιογραφίες, μίνι περιπέτειες, θρυλικές αθλητικές σκηνές/φιγούρες και οτιδήποτε άλλο μπορείτε να θυμηθείτε (ή δεν μπορείτε, αλλά το site φροντίζει να θυμηθεί για εσάς έτσι κι αλλιώς).

Έχετε ακόμα και τη δυνατότητα να διαβάσετε σκαναρισμένα τεύχη από το διαθέσιμο αρχείο κατόπιν επικοινωνίας με τον διαχειριστή.

Για να μην ξεχνάμε και το comics market για να ανταλλάξετε τεύχη που δε χρειάζεστε, με κάποια που ίσως να τα ψάχνετε εδώ και αρκετό καιρό…

Να ευχηθούμε καλή επιτυχία και συνέχεια, στον καλό φίλο Νίκο. Ένα από καλύτερα παιδιά στην comics blog πιάτσα!

Το comics memories, θα το βρείτε εδώ.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ COMICS BLOG & SITE: Το club των φίλων του Μικρού Σερίφη.

Οι υπόλοιποι κομιξάδες;

Το club των φίλων του Μικρού Σερίφη.

Καλές οι παρουσιάσεις παλιών και νέων τευχών, οι ειδήσεις , η επικαιρότητα, τα θέματα σχετικά με κόμιξ, ταινίες, κόμιξ και ταινίες, μικρά μας διηγήματα, το σχολιασμό της κοινωνικής και κόμιξ πραγματικότητας (με το χιούμορ εκεί ανάμεσα να τσακίζει κόκκαλα), και ό,τι άλλο καλύπτουμε ή θα καλύψουμε, αλλά πρόσφατα σκεφτήκαμε κι ένα ΄΄άνοιγμα΄΄ για τις αναρτήσεις μας που πραγματικά αναρωτιέται ο γράφων πώς δεν είχε έρθει στο μυαλό της ΄΄άτυπης΄΄ και αυξανόμενης συντακτικής ομάδας του comicstrades νωρίτερα!

Μάλιστα αυτό το ΄΄άνοιγμα΄΄ είναι σχεδόν τόσο αυτονόητο που ούτε που θα αναρωτιόμασταν ποτέ γι’ αυτό παρά μόνο τυχαία, όπως συνέβη τελικά (και ευτυχώς που συνέβη!) σε μια κουβέντα με τον Corto.

Για να μην καθυστερούμε όμως με πολλά εισαγωγικά λόγια, το εν λόγω άνοιγμα συνοψίζεται στο ακόλουθο ερώτημα:

Τι γίνεται με τους υπόλοιπους κομιξάδες;

Όλοι μας καθημερινά μπαίνουμε σε τουλάχιστον 2-3 site για κόμιξ που καλύπτουν την κόμιξ κατάσταση με τον δικό τους μοναδικό τρόπο. Ωστόσο κανείς μας δεν μπορεί να έχει γνώση για το σύνολο απ’ αυτά στο internet, χώρια που αν τυχαίνει κάποιος φίλος να ξέρει κανένα που εμείς δε γνωρίζουμε, μπορεί να μην μας το πει ποτέ θεωρώντας ότι και εμείς ήδη το γνωρίζουμε!

Επειδή λοιπόν σίγουρα είμαστε όλοι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο μέσα σε αυτήν την κατηγορία (ξέροντας ή αγνοώντας δηλαδή), ήρθε η ώρα να παρουσιάσουμε και site των ΄΄συναδέλφων΄΄, που με μεράκι -και φυσικά αμετανόητη παλαβομάρα μεγατόνων- κινούνται στο χώρο του κόμιξ του τότε και του τώρα καταφέρνοντας με διάφορους τρόπους να ταράξουν τα νερά της περίφημης καθημερινότητας.

Ας ξεκινήσουμε χτυπώντας με ό,τι μας πρωτοέρθει… Όπως:

΄΄Το Club των Φίλων του Μικρού Σερίφη ( http://mikrosserifis.blogspot.com/ )΄΄.

Ένα club που ξεκίνησε για να ξαναθυμηθεί τον παιδικό του Μικρό Σερίφη του Πότη Στρατίκη και των κόμιξ γύρω απ’ αυτόν.

Βέβαια από εκεί ξεκίνησε το club το 2009 και τώρα έχει πάρει φόρα! Εκτός του Magazine που εκδίδει, έχει πρωτοστατήσει σε όμορφες πρωτοβουλίες, όπως οι συνατήσεις μεταξύ των μελών του Club και φυσικά η φετινή έκπληξη που επιφύλασε σε όλους τους φίλους των κόμικς, με την έκδοση ενός ολοκαίνουργιου τεύχους του Μικρού Σερίφη, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Σοφία. Την ιστορία έγραψε φυσικά ο Πότης Σρατίκης! Ηγετική φυσιογνωμία του Club, ο Παναγιώτης Πλαφουτζής, από τον οποίον περιμένουμε όλοι με ανυπομονησία, το Λεύκωμα για την ιστορία της έκδοσης αυτού του ιστορικού περιοδικού! Όπως λέει και ό ίδιος, …»Τα καλύτερα έρχονται»!

Τι μπορείτε να διαβάζετε καθημερινά στο Mikros Serifis blogq; Παρουσιάσεις παλιών και νέων κόμικς, βιβλίων, εκδηλώσεων και happenings για τα comics, αφιερώματα σε σκιτσογράφους, γελιοιογραφίες επίκαιρες, αναφορές σε αγαπημένες ταινίες από τον παλιό, καλό Ελληνικό κινηματογράφο, διαγωνισμούς διηγήματος, και αρκετά ακόμα θέματα, ιδέες, και αναρτήσεις που θα δείτε λεπτομερέστερα με μια επίσκεψη στο site (γιατί και τα πολλά λόγια είναι φτώχια σε τελευταία ανάλυση).

Οι αναφορές μας στα Ελληνικά και ξένα blog, με την μορφή των παρουσιάσεων – προτάσεων αυτών, θα φιλοξενούνται σε μια ξεχωριστή κατηγορία που δημιουργήσαμε, ειδικά γι` αυτό το λόγο.

Οικονομικές αναλύσεις και ο φουτουρισμός των Μίκυ Μάους ή απλά SPACE FOR SALE!

 

Ένας Έλληνας, ο Πέτρος Διαμαντής (Peter Diamandis υπεύθυνος για τις πρώτες ιδιωτικές διαστημικές πτήσεις), είχε την εξής πρωτοποριακή ιδέα:

Α) Να εγκατασταθεί ένα τηλεσκόπιο στο διάστημα (χωρίς παρεμβολές της γήινης ατμόσφαιρας είναι ένα εξαιρετικά ισχυρό εργαλείο παρατήρησης),

Β) Να παρακολουθηθούν 8900 αστεροειδείς για 5 έτη,

Γ) Να αναπτυχθούν σε αυτό το χρόνο 2 σειρές ρομποτικών δορυφόρων που θα ταξιδέψουν στο διάστημα και θα παρακολουθήσουν-εκτιμήσουν (επί σειρά ετών) σε μακρινούς και κοντινούς αστεροειδής τα αποθέματα πολύτιμων μετάλλων τους,

Δ) Και το 2025 πια, που θα έχει εγκατασταθεί-ολοκληρωθεί στο φεγγάρι η ανάπτυξη εξορυκτικής τεχνολογίας, η εμπορική εκμετάλλευση των διαστημικών μεταλλευμάτων θα είναι γεγονός.

Πώς ακριβώς;

Ε) Θα αποσταλούν στο διάστημα ΄΄βραχορουφήχτρες΄΄ σαν της φωτογραφίας (σε αυτήν βλέπουμε και τον Έλληνα mastermind της ιδέας), που θα απορροφούν τους αστεροειδείς με τα πλούσια κοιτάσματα και θα τους μεταφέρουν στο φεγγάρι για επεξεργασία.

Το κόστος του project (http://www.planetaryresources.com/mission/): 2,6 δις δολλάρια…

Ίσως εξωφρενικό κόστος, ίσως και το project εξωπραγματικό, ως ιδέα πάντως είναι πολύ ενδιαφέρουσα.

Ο καπιταλισμός απαιτεί κέρδη. Τα αποθέματα της Γης από υλικά-αγαθά είναι πεπερασμένα. Πολύτιμα μέταλλα σαν την πλατίνα, παλλάδιο, ρουθήνιο, όσμιο, ιρίδιο, ρόδιο, που είναι αναγκαία για τη βιομηχανία (κυρίως τεχνολογίας και ιατρικού εξοπλισμού) είναι ολοένα δυσκολότερο να εντοπιστούν και η εκμετάλλευσή τους δαπανηρή και ενεργοβόρα.

Σε μια παγκόσμια οικονομία μάλιστα, που σήμερα μοιάζει να θέλει να θυσιάσει τον άνθρωπο για το κέρδος, ίσως είναι και μια λύση που υπόσχεται πλούτη για όλους. Τα πάντα θα βρίσκονται εκεί ψηλά για όλους, σαν μάννα εξ ουρανού, και άσχετα από προσπάθειες μονοπωλίων και πρακτικών προωθούμενων από την απληστία, όλοι θα έχουν εν τέλει το μερίδιό τους.

Αλλά και πάλι, φαίνεται ανέφικτο ένα τέτοιο φιλόδοξο σχέδιο. Κανονικά, σύσσωμος ο επιχειρηματικός-επιστημονικός κόσμος (ακόμα και ο μέσος αναγνώστης) θα γελούσε με την τόλμη του εγχειρήματος.

Αλλά τελικά δε συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Μαζί με τον Πέτρο Διαμαντή (καθόλου τυχαίο όνομα έτσι; Και πέτρα και διαμάντι συνδυάζει!) βρίσκεται συσπειρωμένη μια ομάδα που θα έβαζε σε σοβαρές σκέψεις: (http://www.planetaryresources.com/team/)

Συνιδρυτής της εταιρείας είναι ένας αεροναυπηγός, ο οποίος βοήθησε τον Έλληνα συμπατριώτη μας με την εταιρεία διαστημικών ταξιδιών Space Adventures (http://en.wikipedia.org/wiki/Space_Adventures), ο Eric Anderson.

Η Planetary Resources έχει επίσης για διευθυντές δύο από τους τεχνικούς της NASA που υπήρξαν υπεύθυνοι για το Mars Rover στον Άρη, τον Chris Lewincki και τον Chris Voorhees.

Επίσης υπάρχει κι ένα επιτελείο συμβούλων, μέσα στους οποίους συναντάμε τον γνωστό σκηνοθέτη και εξερευνητή των βυθών James Cameron.

Χρηματοδότες μάλιστα της εταιρείας είναι οι τρεις κεφαλές της Google, Eric Schmidt, Larry Page, K. Ram Shiram , καθώς και ο πολυεκατομμυριούχος Ross Perot Jr., ο πρώην επικεφαλής της Goldman Sachs, ο οποίος διετέλεσε και υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, ο John Whitehead και άλλοι.

Δεν φαίνονται καθόλου τυχαίοι όλοι αυτοί οι συντελεστές.

Επίσης αναφέρεται από τις κεφαλές της εταιρείας ότι θα ακολουθήσουν σύντομα κι άλλοι επενδυτές όπως ο Richard Branson της Virgin, o Jeff Bezos της Amazon, ο Paul Allen της Microsoft και ο Elon Musk της Tesla Motors.

Κάποιοι λοιπόν πιστεύουν στην ιδέα και ποντάρουν σε αυτήν. Και τι τρελή που ακούγεται, ακόμα και όταν έχουν παρελάσει μπροστά απ’ τα μάτια μας τόσα καθόλου τυχαία ονόματα;

Σύμφωνα με τα λόγια του πασίγνωστου φυσικού Michio Kaku (http://en.wikipedia.org/wiki/Michio_Kaku) στο κανάλι ABC «…η Planetary Resources έχει το σωστό μείγμα ΄΄τρέλας και μεγαλοφυίας΄΄ για να πραγματοποιήσει ένα τέτοιο έργο, τόσο τεχνολογικά όσο και χρηματοδοτικά…»

Όμως πώς σκέφτηκε το όραμά του ο Διαμαντής;

Ίσως από το μυθιστόρημα: «Ο άνθρωπος που πούλησε το Φεγγάρι» του Robert Heinlein (http://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Heinlein).

Ίσως όμως και από κάτι άλλο που είναι πιο κοντά στα πλάνα της Planetary Resources. Tολμώντας βέβαια να μαντεύσουμε (καθαρά και μόνο) ότι πράγματι υπήρχε κάποια επιρροή, εννοούμε αυτό:

Είναι το πρώτο πράγμα που έρχεται στο νου μας, διαβάζοντας τα παραπάνω. Ένα κόμικ λοιπόν μοιάζει να αναδεικνύεται επίκαιρο σαν τις προφητικές προβλέψεις του Ιουλίου Βερν για αλλόκοτες εξωτικές εφευρέσεις του τότε (αλλά τις τόσο δεδομένες για το σήμερα).

Γενιές και γενιές παιδιών παγκοσμίως έχουν διαβάσει ιστορίες σαν το ΄΄Ολόχρυσο Φεγγάρι΄΄, έχουν ονειρευτεί ότι βρίσκονται μαζί με τους ήρωες σε αυτήν τη διαστημική επιχείρηση, έχουν ευχηθεί να ήταν αληθινές…

Ίσως ο Πέτρος Διαμαντής να τα κατάφερε σε αυτό το τελευταίο και να ενσαρκώνει τον Κύρο Γρανάζη του σήμερα.

Κι αν κάτι τέτοιο είναι αλήθεια, δεν αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι τα Μίκυ Μάους δεν είναι τυχαία αναγνώσματα;

Μόνο και μόνο επειδή οι νέες ανακαλύψεις/εφευρέσεις/ιδέες του σήμερα αποτελούν για πολλούς επιβεβαίωση για όσα διαβάσανε χθες στα Μίκυ Μάους, πρέπει να αναφέρουμε για πολλοστή φορά ότι η δουλειά της Ντίσνεϋ αποτελεί ουσιαστικό κομμάτι του πολιτισμού μας.

Και αλήθεια, τι άλλο μπορεί να περιμένουμε από το μέλλον και μπορεί να το διαβάζουν ήδη τα παιδιά μας στα Μίκυ Μάους του σήμερα;

Ευχόμαστε στον Έλληνα-Κύρο Γρανάζη Πέτρο Διαμαντή και την ομάδα του να λύσει εύκολα όλες τις τεχνικές δυσκολίες του ζητήματος, αλλά πιο πολύ τους ευχόμαστε το ακόλουθο:

Να γίνουν ο καταλύτης που θα μετατρέψει το ΄΄κέρδος΄΄ με τη σημερινή ατομικιστική έννοια, που του έχει αποδοθεί, σε ΄΄κέρδος για την ανθρωπότητα΄΄.

(Αν πολύτιμα μέταλλα, ορυκτά καύσιμα, ουράνιο και λοιπές ύλες είναι τόσο σημαντικές, η υπεραφθονία τους δεν θα υποβαθμίσει την αξία που τους δίνεται σήμερα; Τι θα γίνει πλέον σημαντικό όταν από μέρη χωρίς ζωή μπορούμε να έχουμε ό,τι υλικό χρειάζεται για να ζήσουμε –υποννοώντας ακόμα και διαστημικά θερμοκήπια, όπως σίγουρα θα σκέφτονται αρκετοί αναγνώστες των Μίκυ Μάους που έχουν διαβάσει κάποια σχετική ιστορία με τον Ντόναλντ πρωταγωνιστή, αν θυμόμαστε καλά-).

Υ.Γ Να αναφερθεί ότι υπάρχει και κόμικ με το όνομα Space Adventures (Space Adventures comics).