Monthly Archives: Δεκέμβριος 2011

Το ευχάριστο λάθος!

Ένα και μοναδικό λάθος στην μηχανή αναζήτησης και μπορείς να βρεθείς σε απρόβλεπτες καταστάσεις…

Γιατί, κοιτάζοντας να δω κάτι από το κόμικ ΄΄Storm΄΄, βρήκα και εικόνες του ΄΄Storm Trooper΄΄ από το ΄΄Star Wars΄΄.

Και, θέλοντας να δω και καμιά εικόνα του ΄΄Storm Trooper΄΄ από κανέναν σύγχρονο γραφίστα (να δούμε τι κάνει και η τεχνολογία με την πάροδο του καιρού), έγραψα κατά λάθος στην αναζήτηση ΄΄Strom Trooper΄΄ και με έβγαλε –μεταξύ άλλων- στις εξής εικόνες:

Παρόλο που δεν πρόκειται για κάτι σπουδαίο, για αρκετούς αυτό το ξάφνιασμα μπορεί να είναι ένα χριστουγεννιάτικο δώρο.

Για κάποιους άλλους λάτρεις ίσως να μην αρκεί μόνο το ξάφνιασμα, οπότε έχω να τους πω το εξής:

Στο E-Bay βάλτε ΄΄StormTrooper PEZ΄΄ και θα δείτε…

Καλά Χριστούγεννα.

Καλά Χριστούγεννα εχθρέ…

Ο Γερμανός στρατιώτης Μέκελ δεν άντεξε άλλο.

Είναι Χριστούγεννα και είναι άνθρωποι…

Μιας και ήξερε αγγλικά έβαλε μια φωνή στους Άγγλους απέναντι και τους ευχήθηκε.

Κι εκείνοι αμέσως έκαναν το ίδιο. Η 25η Δεκεμβρίου δεν τους άφηνε ούτε αυτούς ασυγκίνητους.

Μπορεί οι δύο στρατοί να πολεμούσαν λυσσαλέα ο ένας τον άλλον εδώ και μήνες στο περίφημο δυτικό μέτωπο, αλλά η εχθρότητα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου έλιωσε ξαφνικά σαν χιόνι και οι πολεμιστές αναγνώρισαν αμέσως ότι στη ζωή και στα θάνατο είναι αδέλφια που αν και προξενούν ο ένας στον άλλον τον πόνο, παρόλα αυτά είναι σύντροφοι σε μια κοινή μοίρα.

Άγγλοι,Γάλλοι και Γερμανοί όρμησαν έξω από τα χιονισμένα και παγερά χαρακώματα με τη λύσσα όχι για να πολεμήσουν, αλλά για να ευχηθούν.

Όχι με όπλα, αλλά με δώρα και χαμόγελα.

Και τι δώρα! Ένα κουμπί, δυό τσιγάρα, κανένα κρυμμένο μπουκαλάκι ποτό ή κάτι τέτοιο.

Ο άλλος, ο Άγγλος –ανελέητος έμπορος- έστησε κουρείο στην ουδέτερη ζώνη που ήταν όλοι μαζεμένοι και κούρευε με ανταμοιβή δυο τσιγάρα!

Κι ενώ παράφωνοι πολεμιστές γέμιζαν τον αέρα με ιαχές από… Άγια Νύχτα, (ενώ ο Βρεταννός κουρέας έκανε κούρα ομορφιάς στους πελάτες του) κάποιοι άλλοι άρχισαν να παίζουν ποδόσφαιρο σαν σχολιαρόπαιδα.

Ποιος μπορεί να φανταστεί άραγε τι στοιχήματα έβαζαν οι θεατές.

Το μέτωπο των εχθρών λοιπόν έσπασε σε δευτερόλεπτα, εκεί που με μάχες και με θάνατο έμενε για μήνες βασανιστικά αμετακίνητο.

Κι αν όλοι αυτοί, που προξενούσαν ο ένας στον άλλον τη φρίκη και τον όλεθρο, αποφάσισαν να αλληλοσυγχωρηθούν και να θυμηθούν ότι πίσω από το κατασκευασμένο μίσος των συμφερόντων συνεχίζουν να είναι άνθρωποι, πόσο περισσότερο εμείς, ως άτομα και λαοί σήμερα.

Καλές γιορτές και το νέο έτος να μας βρει ποιο ανθρώπινους.

Όταν ο άνθρωπος είναι στο επίκεντρο, μόνο τότε υπάρχει ευτυχία.

΄΄Οι λαθρεπιβάτες΄΄

Τι δύσκολο που είναι να δημιουργείς…

Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα comic…

Πρέπει να φτιάξεις ένα ολόκληρο σύμπαν. Πρέπει να οδηγήσεις τον αναγνώστη σε μέρη, καταστάσεις, χαρακτήρες που έχεις αποφασίσει μόνο εσύ. Να τον κάνεις να αγωνιά να μάθει περισσότερα για όλα αυτά. Να θέλει να δει κι άλλα …

Ποιοι να είναι οι παράγοντες που κάνουν αυτά τα λίγα και καθοριστικότατα συστατικά να λειτουργούν; Ταλέντο; Τέχνη; Τεχνική; Τύχη; Έμπνευση; Πείσμα; Τρέλα;

Άραγε πόσα αφηρημένα και συγκεκριμένα προβλήματα πρέπει να αντιμετωπίσεις ενσυνείδητα και μη στην πορεία; Πώς θα φωνάξεις τον αναγνώστη και θα του πεις ότι υπάρχεις για να σου δώσει μια ευκαιρία;

Και μια ευκαιρία για τι ακριβώς;

Το έργο είναι δύσκολο λοιπόν.

Άνθρωποι όμως σαν τον Jerry Robinson, Jean Tabary, Joe Simon, που μας άφησαν μάλιστα πρόσφατα, τόλμησαν να αντιμετωπίσουν κατά πρόσωπο όλα αυτά τα ερωτήματα και να δημιουργήσουν.

Σίγουρα είχαν καταλάβει κι εκείνοι τη δυσκολία του εγχειρήματός τους, αλλα ακόμα περισσότερο –πιστεύω- ότι είχαν συνειδητοποιήσει τα εξής:

Ότι το σύμπαν στήνεται από μέσα τους προς τα έξω.

Ότι τα δημιουργήματά τους θα πρέπει να είναι εισητήριο σε ένα ταξίδι με τρένο την ψυχή των αναγνωστών.

Κι εκείνοι μηχανοδηγοί που κατευθύνουν τη φαντασία πάνω στο δικό τους δίκτυο από ράγες, σε συναρπαστικές περιοχές του κόσμου που έχουν δομήσει με υλικό τη δική τους ψυχή.

Απλές διαπιστώσεις, βέβαια, αλλά πανδύσκολες στην υλοποίηση.

Γι’ αυτό και εξίσου απλά οι προαναφερθέντες δημιουργοί είναι θρυλικοί.

Τι παραπάνω να κάνεις παρά το να τους ευχαριστήσεις για τους χαρακτήρες των comics που κατέστησαν λαθρεπιβάτες στο τρένο της ζωής μας.

΄΄Το κάλεσμα΄΄

΄΄Το κάλεσμα΄΄

Στο γήπεδο του Τένις συνέβη κάτι ασυνήθιστο.

Ο Bob Kane, ο δημιουργός του Batman, έπαιζε με ένταση εναντίον του αντιπάλου του, όταν ξαφνικά πρόσεξε έναν νεαρό να καταφτάνει στο διπλανό γήπεδο για να παίξει το δικό του ματς.

Δεν άργησε να τελειώσει τον αγώνα (ή να τον σταματήσει) και να τον πλησιάσει. Υπήρχε κάτι σε αυτόν τον νεαρό που τον καλούσε…

Αναμφίβολα δεν θα είναι πάνω από δεκαεφτά, πρέπει να υπέθεσε βαδίζοντας βιαστικά.

Σίγουρα έδειχνε σαν έναν συνηθισμένο έφηβο της εποχής σε παράστημα και στυλ, παρόλα αυτά ο Bob Kane δεν σταμάτησε την πορεία του γιατί το σημάδι επάνω στο αγόρι τον καλούσε επιτακτικά.

«Εσύ τα σχεδίασες αυτά;», φανταζόμαστε τον Kane να ρωτάει τον δεκαεπτάχρονο με το όνομα Jerry Robinson.

Ο Jerry γυρίζει το κεφάλι προς τον Bob και τον κοιτάζει παραξενεμένος. Στη συνέχεια, συνειδητοποιώντας το νόημα της ερώτησης, χαμογελάει και κοιτάζει πάνω στο μπουφάν που ακόμα φοράει.

«Ναι!», τον φανταζόμαστε να απαντάει με ενθουσιασμό για τα καρτούν που έχει σχεδιάσει επάνω στο ρούχο του.

Ο Bob κοιτάζει τον νεαρό Jerry και το γεμάτο ενθουσιασμό βλέμμα του, το οποίο είναι ακόμα καρφωμένο πάνω στο τζάκετ (φανταζόμαστε).

Μόλις έχει ανακαλύψει έναν (συν)αδελφό του.

Αποφασίζει να του δώσει την ευκαιρία και να του το προτείνει.

Γιατί όχι; Θα τολμούσαμε να πούμε ότι σκέφτεται τώρα ο Bob.

Από εκεί και μετά όλα τα υπόλοιπα είναι ιστορία και θρύλος.

 

Batman forever

O Jerry Robinson, ο δημιουργός του Robin, πιστού φίλου και συνεργάτη του Batman, καθώς και του σατανικού Joker απεβίωσε την Τετάρτη στο Taten Island σε ηλικία 89 ετών

Ενας ακόμα μεγάλος των Comics αφήνει αυτόν τον κόσμο, από την αναπόφευκτη και νομοτελειακή φυσική φθορά του χρόνου.

Ταυτόχρονα όμως αφήνει παρακαταθήκη στις επερχόμενες γενεές κομικσόφιλων και δημιουργών κόμιξ το εξαιρετικό έργο του.

Ο Robin, ο Joker, ο Alfred, o Double-face θα πρέπει να περπατάνε μελαγχολικά αυτές τις μέρες στο Gotham.

Σύντομα όμως θα επιστρέψουν στη χάρτινη ζωή τους συνεχίζοντας να συντροφεύουν χιλιάδες αναγνώστες στις περιπλανήσεις του μύθου και της περιπέτειας.

Και μαζί με αυτούς θα εξακολουθεί να υπάρχει και ο ίδιος ο δημιουργός τους, σαν ευχάριστη ανάμνηση.